Merry Macabre - Wobbler

Artemis!

Hunt with me tonight!

Let me escape this slow decay they call a life

Dionysos!

Let the nectar flow!

As amorphous lovers, we’ll together grow

Silk and wine, mighty fine

The treasures of my leisure time

Ruby red and emerald green, the colours suit the royal scene

Moments to cherish when all else collapses

Dance with your daemons, embrace thine entrapments

Apollo!

Your light is my reward!

We sing your words to the ancient chord

Demeter!

Your bosom grants a feast!

Some golden hours to forget the beast

Rose and thyme, in their prime

Hear the herbal bells they chime

Botanic gold to build the strength

And endure the battles that will go on at length

But I will never yield, I’ll stand and fight

And afterwards drink my mead

Moments, like cherries at the peak of their ripeness, ripe for the plucking in

this hour of brightness

Here we lie, slowly descending

Wide open eyes, it never stops

It’s never ending, ending, ending

Beneath the velvet shroud with pearls adorned

A lonely traveller, a creature horned

Lost among the leaves, in doubt he chants his grief

My path has led me to this gloomy place

The murky waters reflects an unknown face

I do not know him, or the sigils on his skin

Dark red scars scorched by the brightness of the stars

Sirius!

Scorcher of the dome!

Illuminate the meadows where I roam

Silenos!

Find me 'mongst the reeds

Rescue me and bring me to the feast!

See the fires burning, and blooming flowers turning

Their faces moved by yearning, in this hour of golden learning

Behind the twilight gate

At last, but not too late

In a field where all gods mate

I come to wrestle faith

Let me be plucked clean by the bird of Hermes

Arise again, arise again

Hen to pan

Throw away the shield of day

Snake of light

Hen to pan

Remember when we were like children free

Playing in the greens, laughing carelessly

Oh, I miss those days, that strange and funny place

The serpent sleeping inside the keep

She enters slowly through the door of sleep

She has always been, she is my own kin

A grim dark torrent, waiting underneath my skin

Scorched by the flames of nihil

Soar through the veils of air

Lie in her fertile bosom

Cleansed by the Water from the Deep

Артемида!

Бүгін кешке менімен бірге аң аулаңыз!

Маған өмір деп атайтын бұл баяу ыдыраудан  құтылуға  рұқсат етіңіз

Дионис!

Нектар ағып кетсін!

Аморфты ғашықтар ретінде біз бірге өсеміз

Жібек пен шарап, өте жақсы

Бос уақытымның қазыналары

Рубин қызыл және изумруд жасыл, түстер корольдік сахнаға сәйкес келеді

Қалғанының бәрі құлаған кездегі бағалайтын сәттер

Демондарыңызбен билеңіз, тұзақтарыңызды құшақтаңыз

Аполлон!

Сіздің нұрыңыз                                 сыйлығыңыз!

Біз                                                                |

Деметер!

Сіздің кеудеңіз                                                                                 

Жануарды ұмыту үшін бірнеше алтын сағат

Раушан мен тимьян гүлзары

Олар шырылдаған шөп қоңырауларын тыңдаңыз

Күшті нығайту үшін ботаникалық алтын

Ұзақ жалғасатын  шайқастарға төзіңіз

Бірақ мен ешқашан көнбеймін, тұрып, күресемін

Содан кейін менің шалақты ішіңіз

Пісуінің шыңындағы шие сияқты, жұлу үшін піскен сәттер

осы жарықтық сағаты

Міне, жатып, баяу төмен түсіп келеміз

Ашық көздер, ешқашан тоқтамайды

Бұл ешқашан бітпейді, аяқталмайды, аяқталмайды

Барқыт жамылғысының астында інжу-маржан әшекейленген

Жалғыз саяхатшы, мүйізді мақұлық

Жапырақтардың арасында адасып, күдіктеніп, мұңын айтады

Менің жолым мені осы ғажайып жерге апарды

Бұлыңғыр су белгісіз бетті көрсетеді

Мен оны немесе оның терісіндегі сигилдерді білмеймін

Жұлдыздардың жарықтығынан күйіп кеткен қою қызыл тыртықтар

Сириус!

Күмбездің оттысы!

Мен жүрген шалғындарды жарықтандырыңыз

Силенос!

Мені қамыстың арасынан тап

Мені құтқарыңыз                                                                                                                                 Мени                                                    |

Жанып тұрған оттарды, гүлденген гүлдерді қараңыз

Осы алтын оқу сағатында олардың жүздері сағыныштан қозғалды

Ымырт қақпасының артында

Ақырында, бірақ кеш емес

Барлық құдайлар жұптасатын далада

Мен сеніммен күресуге  келемін

Мені Гермес құсы жұлып жұлып алсын

Қайтадан тұр, қайта тұр

Табаға тауық

Күннің қалқанын  тастаңыз

Жарық жыланы

Табаға тауық

Біз балалар сияқты еркін болған кезді есіңізде сақтаңыз

Жасыл далада ойнап, немқұрайлы күлу

О, сол күндерді, ғажайып, күлкілі жерді сағындым

Қораның ішінде ұйықтап жатқан жылан

Ол ұйқының есігінен баяу кіреді

Ол әрқашан болды, ол менің туған туысым

Терінің астында күтіп тұрған сұмдық қараңғы ағын

Нихилдің жалынына  күйіп кеткен

Ауа перделері арқылы қалықтаңыз

Оның құнарлы төсінде жатыңыз

Тереңдегі сумен тазартылған