Qui tu es? - Willy William

Dois-je te prendre au sérieux?

Te regarder dans les yeux?

Alors, alors dis-moi qui tu es?

Est-ce un masque ou la vérité?

Je ne sais plus à qui parler

Alors, alors dis-moi qui tu es?

Oh oh oh oh oh, oh oh oh oh oh

Oh oh oh oh oh, oh oh oh qui tu es?

Oh oh oh oh oh, oh oh oh oh oh

Oh oh oh oh oh, dis-moi qui tu es?

On avait l’habitude de se mentir

Ça faisait partie des règles du jeu

Mais ça s’en allait dans un mauvais délire

Comme si on se consumait dans notre propre feu

Même la confiance est partie voir ailleurs

On se foutait d’la gueule de la sincérité

Derrière la porte j’avais laisser par terre mon cœur

Et dans ce lit j’en oubliais qui j'étais

Le mensonge est un art

Qui m’est aussi familier

Que ma propre femme

Si tu n’es pas une amie ni même ma maîtresse

Alors, alors donne de quoi me contenter

Ou, dis-moi qui tu es?

Dois-je te prendre au sérieux?

Te regarder dans les yeux?

Alors, alors dis-moi qui tu es?

Est-ce un masque ou la vérité?

Je ne sais plus à qui parler

Alors, alors dis-moi qui tu es?

Oh oh oh oh oh, oh oh oh oh oh

Oh oh oh oh oh, oh oh oh qui tu es?

Oh oh oh oh oh, oh oh oh oh oh

Oh oh oh oh oh, dis-moi qui tu es?

Quand on se voyait, la raison s’en est allée pour une nuit

Mais les remords me demandaient si j’avais bien dormi

Quand j’entrais dans cette chambre, moi j’enlevais mon masque

Mais face à celle que j’aime, je portais le casque

Mentir est devenu un exercice dangereux

Tout ça pour goûter à ton paradis épineux

J'étais devenu quelqu’un qui n’aimait pas sa personne

Les regrets et les remords sont venus changer la donne

Le mensonge est un art

Qui m’est aussi familier

Que ma propre femme

Si tu n’es pas une amie ni même ma maîtresse

Alors, alors donne de quoi me contenter

Ou dis-moi qui tu es?

Dois-je te prendre au sérieux?

Te regarder dans les yeux?

Alors, alors dis-moi qui tu es?

Est-ce un masque ou la vérité?

Je ne sais plus à qui parler

Alors, alors dis-moi qui tu es?

Oh oh oh oh oh, oh oh oh oh oh

Oh oh oh oh oh, oh oh oh qui tu es?

Oh oh oh oh oh, oh oh oh oh oh

Oh oh oh oh oh, dis-moi qui tu es?

Мен сені шындап қабылдауым керек пе?

Көзіңе қарайсың ба?

Ендеше, кім екеніңді айтшы?

Бұл маска ма, әлде шындық па?

Енді кіммен сөйлесерімді білмеймін

Ендеше, кім екеніңді айтшы?

Ой-ой-ой-ой, ой-ой-ой-ой

Ой ой, ой, сен кімсің?

Ой-ой-ой-ой, ой-ой-ой-ой

О, о, о, айтшы, сен кімсің?

Бір-бірімізге өтірік айтатынбыз

Бұл ойын ережелерінің бір бөлігі болды

Бірақ ол жаман сандырақпен кетіп бара жатты

Өз отымызда жанып жатқандай

Тіпті сенім басқа жаққа кетті

Біз шыншылдыққа мән бермедік

Есіктің ар жағында мен жүрегімді еденде қалдырдым

Ал мына төсекте мен кім екенімді ұмыттым

Өтірік айту – өнер

бұл маған өте таныс

Өз әйеліме қарағанда

Егер сен менің досым болмасаң, тіпті менің ханым да болмасаң

Ендеше, маған бірдеңе беріңіз

Әлде кім екеніңді айтшы?

Мен сені шындап қабылдауым керек пе?

Көзіңе қарайсың ба?

Ендеше, кім екеніңді айтшы?

Бұл маска ма, әлде шындық па?

Енді кіммен сөйлесерімді білмеймін

Ендеше, кім екеніңді айтшы?

Ой-ой-ой-ой, ой-ой-ой-ой

Ой ой, ой, сен кімсің?

Ой-ой-ой-ой, ой-ой-ой-ой

О, о, о, айтшы, сен кімсің?

Бір-бірімізді көргенде бір түнге сана жоғалып кетті

Бірақ өкініш мені жақсы ұйықтады ма деп сұрады

Бұл бөлмеге кіргенімде маскамды шешіп алдым

Бірақ мен жақсы көретін адамымның алдында дулыға кидім

Өтірік айту қауіпті жаттығуға айналды

Мұның бәрі сіздің жұмақтың дәмін татыңыз

Мен ұнатпайтын адамға айналдым

Ойынды өзгерту үшін өкініш пен өкініш келді

Өтірік айту – өнер

бұл маған өте таныс

Өз әйеліме қарағанда

Егер сен менің досым болмасаң, тіпті менің ханым да болмасаң

Ендеше, маған бірдеңе беріңіз

Әлде кім екеніңді айт?

Мен сені шындап қабылдауым керек пе?

Көзіңе қарайсың ба?

Ендеше, кім екеніңді айтшы?

Бұл маска ма, әлде шындық па?

Енді кіммен сөйлесерімді білмеймін

Ендеше, кім екеніңді айтшы?

Ой-ой-ой-ой, ой-ой-ой-ой

Ой ой, ой, сен кімсің?

Ой-ой-ой-ой, ой-ой-ой-ой

О, о, о, айтшы, сен кімсің?