Revenant - White Empress

Twas a soundless leaden eve where clouds draped oppressively

In forgotten fields of wistful history

There, my path from the light began

From one of fervent faith to one of bitter rivalry

Our journey starts from despairs of the soul, equated to no mortal sensation

More suitably sustained from lips prayed, in pious desperation

My vengeance was ripe among sacred stars

And holy sacraments cast down to sicken all, fashioned from the words of faith

My pestilent dominion poured forth, and rots the earth

Bonfires, infernal towers craving corpses

Pyre dead and torrid, a writhing anathema

And by holy hand, in forsaking my humanity

Kindled flesh of the damned

We chant this verses to bind their souls

Yolcam Gmicalz Vovina

Bring forth the power from below

Yolcam Gmicalz Vovina

Yolcam Gmicalz Vovina

Exalted words uttered from the nether

Yolcam Gmicalz Vovina

By scornful heavens, it is done!

The twelfth hour chimed upon moonlit night as embers kissed the cold

Where crimes befit the punishment, as shrieking choirs gather

And much like the hour death was kept in contempt’s bitter ledger

A ghostly presence comes to claim the sinful mortals

From halls of bone gray smiles

Turning dreams to haunted afterthought

Like the buried stench of decay will rise

When inverted crosses pointed northward

But I recall that dreadful eve

Within my stately manor trespassed two sons of jealousy

And forced naked austere flesh of my daughters so adored

Raped and ravaged to death their frail forms

And upon this discovery, grace fell from our once great house, as Stygian pacts

were formed

For I knew not was possessed me but from there, morbid shadows grew

Enshrouded in curses pouring fourth from the all things, as the festering wound

My power grew to inhuman meaning

And invoked genocide rites from tongues still seething

As we herald the plague through the centuries

An ever reaching death-brand on all their progenies

Nevermore!

The unearthed bones cannot be interred

Nevermore!

A curse upon their house spoken in dead speeches

Nevermore!

Shall their lustful deeds reign unjudged

Nevermore!

Heretic spirits will come undone

Rise, Fulfill our pact

And take that which has been taken from me

She comes for you now, in ways no mortal eyes were meant to see

Hear the words as they echo in ethereal screams

Yolcam Gmicalz Vovina

Bring forth the power from below

Yolcam Gmicalz Vovina

Yolcam Gmicalz Vovina

Exalted words uttered from the nether

Yolcam Gmicalz Vovina

By scornful heavens, it is done!

Madness

A haze possess thee

Tragic

When she comes to take you from farthest reaches

And this

Your doom etched in prophecy

Unfortunate

Your sacrificed you cannot escape

Farewell descend to a place only the dead would know

Chosen son in perdition’s unity

These are the accounts and confessions scribed by dying light

For there but little time left before the white empress

She who is death itself, comes to claim another

I am sorry my child, this is your fate…

You, who are bound to cancered aura

Entombed in the arms of a nameless horror

Weeping within the body no longer your own

Death throes in the abyss

And left to perish alone

Бұлттар қаптаған дыбыссыз қорғасын кеші еді

                             ұмытылған             

Міне, менің жарық жолым басталды

Жалынды сенімнен ащы бәсекелестікке дейін

Біздің саяхатымыз өлім сезіміне теңестірілген жанның үмітсіздігінен басталады.

Тақуалық шарасыздықпен дұға еткен ауыздарынан лайықтырақ

Менің кек киелі жұлдыздар арасында пісіп-жетілді

Сенім сөздерінен жасалған қасиетті рәсімдер баршаны ауруға айналдырады

Менің індетке толы үстемдігім төгіліп, жерді шіриді

Өрттер, мәйіттерді аңсайтын тозақ мұнаралары

Пир өлі және ызғар, қыбырлаған анатема

Қасиетті қолыммен, адамгершілігімнен  бас тартып

Қарғыс атқандардың күйдірілген еті

Біз олардың жанын байлау үшін осы өлеңдерді айтамыз

Йолкам Гмикальц Вовина

Күшті төменнен шығарыңыз

Йолкам Гмикальц Вовина

Йолкам Гмикальц Вовина

Төменнен айтылған асқақ сөздер

Йолкам Гмикальц Вовина

Асқақ аспанмен, болды!

Он екінші сағат айлы түнде суықты сүйгендей шырылдады

Қылмыс жазаға лайық болған жерде, айқайлайтын хорлар жиналады

Өлім менсінбеудің ащы кітабында сақталған сағат сияқты

Күнәкар өлген адамдарды талап ету үшін елес бар

Сүйек залдарынан сұр күлкі

Армандарды ойға айналдыру

Шірігеннің иісі көтерілетін сияқты

Төңкерілген кезде кресттер солтүстікке бағытталған

Бірақ сол қорқынышты кеш есімде

Менің мемлекеттік сарайымда қызғаныштың екі ұлы бұзылды

Менің қыздарымның еріксіз жалаңаш еті қатты ұнады

Зорланған және әлсіреген пішіндері өлгенше күйретілген

Осы ашылымнан кейін біздің бір кездері үлкен үйіміз Стигиандық келісімдер сияқты рақымға бөленді

құрылды

Өйткені мені иеленгенін білмедім, бірақ сол жерден ауру көлеңкелер пайда болды

Іріңді жара сияқты барлық нәрселерден төртінші төгілетін қарғыстарға толы

Менің күшім адамгершілікке жатпайтын мағынаға дейін өсті

Ал геноцид ғұрыптары әлі күнге дейін қайнап жатқан тілдерден

Біз ғасырлар бойы обаны білеміз

Олардың барлық ұрпақтары үшін әрдайым өлетін бренд

Ешқашан!

Қазылған сүйектерді қосу мүмкін емес

Ешқашан!

Өлі сөздерде олардың үйіне қарғыс

Ешқашан!

Олардың нәпсіқұмарлық істері әділетсіз билік ете ме?

Ешқашан!

Ереттік рухтар жойылады

Тұр, келісімімізді орында

Менен алынғанды ​​ал

Ол қазір сені іздеп келеді, бірде-бір өлімнің көзі көрмейтіндей

Сөздерді айқайлап жаңғырған   естіңіз

Йолкам Гмикальц Вовина

Күшті төменнен шығарыңыз

Йолкам Гмикальц Вовина

Йолкам Гмикальц Вовина

Төменнен айтылған асқақ сөздер

Йолкам Гмикальц Вовина

Асқақ аспанмен, болды!

Ақылсыздық

Сізді тұман басып тұр

Қайғылы

Ол сізді ең алыс жерден алып кетуге келгенде

Және осы

Сіздің тағдырыңыз пайғамбарлық  таңдалған

Өкінішке орай

Сіздің құрбандықыңыздан қашып құтыла алмайсыз

Өлілер ғана білетін жерге қоштасу

Бірліктегі таңдалған ұл

Бұл өліп бара жатқан жарықта жазылған есептер мен мойындаулар

Ақ императрицаға дейін аз ғана уақыт қалды

Өлім болған адам өзін-өзі талап етуге келеді

Кешір балам, бұл сенің тағдырың...

Сіз, қатерлі аура                                                                    |

Аты жоқ сұмдықтың құшағында

Дененің ішінде жылау енді сіздікі емес

Тұңғиықта ажал азап шегеді

Жалғыз жалғыз қалды