Promesse à Enora - Vii

Enora rappelle-toi, le temps n’efface que les détails

Tends le doigt vers le ciel tu pourras toucher les étoiles

Dis-toi seulement, Gwen est là dans nos mémoires

Déleste-toi un peu du poids du désespoir

Enora, dans tes yeux je l’ai vu briller

Un vingt-six février tout s'écroule autour de toi

On rebâtira demain dans le silence et le secret

Un grand frère c’est sacré entre l’absence et le regret

Ces mots du bout des lèvres lentement je les murmure

M’arme de vos blessures, un ange est tombé de là-haut

Je trébuche et me questionne, sur un spectre si pesant

Dans ce funérarium on était quasiment deux cents

Ce sentiment de vide, Gwenvaël avait 16 ans

Gamin difficile à cerner mais tellement intelligent

Un peu distant, il se foutait parfois de tout

Mais frissonnait en écoutant le chant des chœurs de l’armée rouge

Ne repars pas à zéro, on vit avec le manque

Un stylo et du piano sans que les souvenirs te hantent

Étrange, de ses deux mains la vie t'étrangle

De l’encre, pour se donner rendez-vous demain

Enora rappelle-toi, le temps n’efface que les détails

Tends le doigt vers le ciel tu pourras toucher les étoiles

Dis-toi seulement, Gwen est là dans nos mémoires

Déleste-toi un peu du poids du désespoir

Enora, dans tes yeux je l’ai vu briller

Un vingt-six février tout s'écroule autour de toi

On rebâtira demain dans le silence et le secret

Un frangin c’est sacré entre l’absence et le regret

L’oraison nous empoisonne, on attend la floraison

On murmure à l’au-delà les yeux perdus vers l’horizon

Mais avant le naufrage la vie n'était pas si moche

Voyager à travers les pages de Lovecraft ou Asimov

Écouter du Cannibal Corpse, brutal anthropophage

Pouvoir étudier le russe et déchiffrer mes tatouages

Inutile de vriller mais dur de rester positif

Attentif, c'était Gwen qui chantonnait Printemps tardif

Quand le soleil se couche notre peine est souveraine

Son pote c'était Pierre aussi loin que je m’en souvienne

Comme de la porcelaine, les sentiments se brisent

La mort te fait la bise sur la neuvième de Beethoven

Enora rappelle toi, le temps n’efface que les détails

Tends-le doigt vers le ciel tu pourras toucher les étoiles

Dis-toi seulement Gwen est là dans nos mémoires

Déleste-toi un peu du poids du désespoir

Enora, dans tes yeux je l’ai vu briller

Un vingt-six février tout s'écroule autour de toi

On rebâtira demain dans le silence et le secret

Un frère c’est sacré entre l’absence et le regret

Le regard dans le vague et le vague à l'âme en vogue

Les idées glauques nous encerclent comme une bague

Tout déborde à l’intérieur dans un tsunami de spleen

Je n’ai que de l’encre de Chine pour apaiser votre terreur

Cette ficelle et ce pont, ces liens qui se défont

Un enfant qu’on incinère c’est un monde qui s’effondre

Moi j’arrive à Paname pour un hommage à Clément

Enora se présente, m’expliquant simplement

Qu’elle a besoin d’un autographe à déposer sur le marbre

Je me souviens de Gwen en fond d'écran de son portable

Fidèle à ma parole, à ce serment solennel

Une promesse en poème à la mémoire de Gwenvaël

Энора есіңізде болсын, уақыт тек бөлшектерді өшіреді

Саусағыңызды аспанға бағыттаңыз, сіз жұлдыздарды ұстай аласыз

Өзіңізге айтыңыз, Гвен біздің жадымызда бар

Үмітсіздіктің біраз салмағын тастаңыз

Энора, сенің көзіңнен мен оның жарқырағанын көрдім

Жиырма алтыншы ақпанда айналаңызда бәрі ыдырайды

Біз ертеңді үнсіз және жасырын түрде қайта саламыз

Үлкен аға - жоқтық пен өкініштің арасындағы қасиетті

Бұл сөздерді мен ақырын сыбырлаймын

Мені жараларыңызбен қаруландырыңыз, жоғарыдан періште құлады

Мен сүрінемін және таң қаламын, соншалықты ауыр спектрде

Бұл жерлеу үйінде біз екі жүзге жуық болдық

Бұл бос сезім, Гвенваль 16 жаста еді

Баланы анықтау қиын, бірақ өте ақылды

Сәл алшақтау, ол кейде елемейтін

Бірақ қызыл армия хорларының әнін тыңдап қалтырап кетті

Нөлден бастамаңыз, жетіспеушілікпен өмір сүреміз

Сізді еске түсірмейтін қалам мен фортепиано

Біртүрлі, екі қолыңмен өмір сені тұншықтырды

Сия, ертең кездесуге

Энора есіңізде болсын, уақыт тек бөлшектерді өшіреді

Саусағыңызды аспанға бағыттаңыз, сіз жұлдыздарды ұстай аласыз

Өзіңізге айтыңыз, Гвен біздің жадымызда бар

Үмітсіздіктің біраз салмағын тастаңыз

Энора, сенің көзіңнен мен оның жарқырағанын көрдім

Жиырма алтыншы ақпанда айналаңызда бәрі ыдырайды

Біз ертеңді үнсіз және жасырын түрде қайта саламыз

Ағайын - жоқтық пен өкініштің арасындағы қасиетті

Намаз бізді улайды, гүлденуді күтеміз

Көзіміз көкжиектен айырылып, арғы жаққа сыбырлаймыз

Бірақ суға батқанға дейін өмір соншалықты жаман болған жоқ

Лавкрафт немесе Азимов беттерін аралау

Каннибалдың мәйітін, қатыгез каннибалды тыңдаңыз

Орыс тілін үйрену және менің татуировкаларымды шеше білу

Бұрылудың қажеті жоқ, бірақ позитивті болу қиын

Назар аударыңыз, бұл кеш көктемді ызылдаған Гвен болатын

Күн батқанда мұңымыз егемен

Менің есімде оның досы Пьер еді

Фарфор сияқты сезімдер бұзылады

Бетховеннің тоғызыншысында өлім сені сүйеді

Энора есіңізде болсын, уақыт тек бөлшектерді өшіреді

Оны аспанға бағыттаңыз, сіз жұлдыздарға қолыңызды тигізе аласыз

Өзіңізге Гвеннің біздің жадымызда бар екенін айтыңыз

Үмітсіздіктің біраз салмағын тастаңыз

Энора, сенің көзіңнен мен оның жарқырағанын көрдім

Жиырма алтыншы ақпанда айналаңызда бәрі ыдырайды

Біз ертеңді үнсіз және жасырын түрде қайта саламыз

Ағайын - жоқтық пен өкініштің арасындағы қасиетті

Бұлыңғыр көзқарас пен бұлыңғыр жан сәнде

Қорқынышты идеялар бізді сақина сияқты қоршап алады

Көкбауырдың цунамиінде бәрі толып жатыр

Менде сенің қорқынышыңды басатын үнді сиясы ғана бар

Бұл жіп пен осы көпір, бұл шешілмейтін байланыстар

Кремацияланған бала – күйрейтін дүние

Мен, мен Панамаға Клементке құрмет көрсету үшін келемін

Энора жай ғана түсіндіріп, өзін таныстырады

Еденге жату үшін оған қолтаңба керек

Менің есімде Гвен оның ұялы телефонының тұсқағазы ретінде

Сөзімде, осы салтанатты антымда

Гвенвальді еске алуға арналған өлеңдегі уәде