La Métaphore - Vii

J’apprends des diverses coutumes, des multiples cultures

Je sais que la beauté se cache sous les caricatures

Ma spiritualité n’est que les formes de ma nature

La terre est une église, moi j’en suis la progéniture

Je prends le temps, je suis le rythme, rien de bien terrible

Balade allégorique un peu comme St-Éxupery

Public Enemy, 92: c’est le déclic et je m’implique

Un bic et du papier, je rendrais l’ennui magnifique

Je m’affirmais par la musique à défaut d'être un bon élève

Et le nom de mes rêves je l’avais sur le bout des lèvres

Dans un coin de ma tête, sous un ciel électrique

Sur la même longueur d’onde car le réel est éclectique

Je me cultive avec toujours autant de zèle

Nos ailes suffisent, inutile de vouloir se poudrer le zen

Et je plane, un bon point de vue vaut mieux qu’un long discours

J’aime être libre, c’est un luxe par les temps qui courent

J’ai mon parcours, je déplore vos concours à la con

Si Dieu est mort, j’en ai tracé les contours à la bombe

Ma voix sera la bonne car je l’ai tracé de mes mains

Ce feu au fond des yeux chez moi plus jamais ne s'éteint

Le savoir que l’on détient sans l’arrogance ou le dédain

Un paradis foireux n’est pas le monde que je dépeins

J’m’en bats les reins, j’ai l’arme atomique dans la boîte crânienne

Je crois bien plus en nous tous qu’en ta race aryenne

Et je porte le micro comme un souvenir trop lourd

À l’heure où chacun de nos mots souffre d’un avenir trop court

Je tombe, je me relève, je n’en tire que des leçons

Tant que le soleil se lève je me contente d’hausser le ton

Je rature et me rassure à la lecture de mon écrit

Mon esprit je triture sous la moiteur d’un bonnet gris

J’arrive enfin sur Terre à la vitesse d’un météore

Puis tranquillement je m'évapore pour laisser place aux métaphores

Je tape des mains, je remue la tête sur du death ou du jazz

Dans le secret de mes jardins je fais pousser mes phrases

Patiemment je m’efface, tard ou pas moi je m’en fiche

C’est la simplicité des parents qui nous rend plus riche

Parmi les tiens, sépare le vrai du faux tu verras bien

Pour des bulletins, ça parle des humains comme des acariens

C’est le bordel dehors, des jeunes se prennent au jeu

Mais la poule aux œufs d’or c’est juste que de la poudre aux yeux

Serais-je de ceux que l’on zappe à la fin de la vidéo?

À notre époque le vide est beau, ce n’est pas vrai que dans le rap

Avant les faits, j’essaie d’en percevoir l'écosse

Je m’accommode si mal de la réalité des choses

Je cause avec des portes au figuré comme au sens propre

Je m’interpose et me transporte là où la paix l’emporte

Et je contourne le problème sans jamais le résoudre

Dur d'écarter le dilemme sans vouloir se serrer les coudes

Je vois l’univers dans ma loupe, sert du cyanure à la louche

Et je crois pas plus en l’Homme qu’en mes quatre mille amis Facebook

J'écoute attentivement, je doute avec discernement

L’ancien ou bien l’enfant, j’apprends de leur enseignement

Sereinement je prends le temps de me pencher sur l’essentiel

De contempler le ciel ou voir un coucher de soleil

Car tout ça n’a pas de prix depuis des lustres et plus encore

Tout est question de métaphore voilà sûrement pourquoi j'écris

Et je porte le micro comme un souvenir trop lourd

À l’heure où chacun de nos mots souffre d’un avenir trop court

Je tombe, je me relève, je n’en tire que des leçons

Tant que le soleil se lève je me contente d’hausser le ton

Je rature et me rassure à la lecture de mon écrit

Mon esprit je triture sous la moiteur d’un bonnet gris

J’arrive enfin sur Terre à la vitesse d’un météore

Puis tranquillement je m'évapore pour laisser place aux métaphores

Et tranquillement je m'évapore pour laisser place aux métaphores

La métaphore

Élancé sur un nuage de métaphores

La métaphore

Je te perfore de métaphores

La métaphore

J’aligne mes plus belles métaphores

La métaphore

Je te perfore de métaphores, allez, appelle les renforts

Мен әртүрлі әдет-ғұрыптар, көптеген мәдениеттер туралы білемін

Мен сұлулық мультфильмдер астында жасырынатынын білемін

Менің руханилығым тек менің табиғатымның формалары

Жер – қауым, мен – оның ұрпағы

Мен уақытты аламын, ырғақты ұстанамын, тым қорқынышты ештеңе жоқ

Сент-Экзюпери сияқты аллегориялық серуендеу

Қоғамдық жау, 92: ол шертіп, мен араласамын

Қағаз-қалам, зерікті әдемі қыламын

Егер мен жақсы оқушы болмасам, өзімді музыка арқылы растадым

Ал арманымның аты аузымда

Менің басымның бір бұрышында, электр аспанының астында

Бірдей толқын ұзындығында, өйткені шындық эклектикалық

Мен өзімді үнемі құлшыныспен дамытамын

Біздің қанаттарымыз жеткілікті, Дзенді ұнтақтаудың қажеті жоқ

Ал мен жоғарымын, ұзақ сөзден жақсы көзқарас артық

Мен еркін болғанды ​​ұнатамын, бұл күндері сән-салтанат

Менің өз білімім бар, мен сіздің ақымақ жарыстарыңызға өкінемін

Құдай өлсе, мен оны шашыратып боядым

Менің дауысым дұрыс болады, өйткені мен оны қолыммен сыздым

Менің көзімдегі бұл от енді ешқашан сөнбейді

Тәкаппарлықсыз және менсінбей меңгерген білім

Бұзылған жұмақ мен бейнелейтін дүние емес

Маған мән бермеймін, бас сүйек қорабында атом қаруым бар

Мен сенің арий нәсіліне қарағанда бәрімізге көбірек сенемін

Ал мен микрофонды ауыр естелік сияқты алып жүремін

Біздің әрбір сөзіміз тым қысқа болашақтан зардап шегетін уақытта

Мен құлаймын, тұрамын, одан сабақ аламын

Күн шыққанша мен дауысымды көтеремін

Мен сызып тастап, жазғанымды оқып отырып өзімді тыныштандырамын

Менің ойым сұр қалпақтың дымқыл астында ұнжырғам

Мен Жерге метеорит жылдамдығымен келемін

Содан кейін мен метафораларға орын беру үшін тыныш буланып кетемін

Қолымды шапалақтаңыз, басымды шайқаңыз немесе джаз

Бақшаларымның сырында мен сөйлемдерімді өсіремін

Сабырлықпен әлсіреймін, кеш пе, жоқ па бәрібір

Бізді бай ететін ата-ананың қарапайымдылығы

Сіздердің араларыңызда көретіндеріңіз шындықты жалғаннан ажыратыңыз

Бюллетеньдер үшін ол шаң кенелері сияқты адамдар туралы айтады

Сыртта әбігер, жастар араласып жатыр

Бірақ қаз тек терезеге арналған киім

Бейненің соңында өткізіп жіберетіндердің бірі мен болар ма едім?

Біздің уақытта бос жер әдемі, бұл тек рэпте ғана емес

Фактілерден бұрын мен Шотландияны қабылдауға тырысамын

Мен заттардың шындығына өте нашар бейімделемін

Мен есіктермен бейнелі және тура мағынада сөйлесемін

Мен ішке кіріп, мені тыныштық орнаған жерге апарамын

Ал мен мәселені ешқашан шешпей-ақ шешіп беремін

Бірге болғымыз келмей, дилеммадан бас тарту қиын

Мен ғаламды үлкейткіш әйнегімде, шөміш цианидінен көремін

Ал мен Адамға Facebook-тегі төрт мың досымнан артық сенбеймін

Мен мұқият тыңдаймын, мен сарабдалдықпен күмәнданамын

Үлкен болсын, бала болсын, олардың тәлімінен үйренемін

Мен тыныштықпен маңызды нәрселерге назар аударуға уақыт бөлемін

Аспанға қараңыз немесе күннің батуын көріңіз

Өйткені мұның бәрі ғасырлар бойы баға жетпес болды

Мұның бәрі метафораға байланысты, сондықтан жазып отырғаным шығар

Ал мен микрофонды ауыр естелік сияқты алып жүремін

Біздің әрбір сөзіміз тым қысқа болашақтан зардап шегетін уақытта

Мен құлаймын, тұрамын, одан сабақ аламын

Күн шыққанша мен дауысымды көтеремін

Мен сызып тастап, жазғанымды оқып отырып өзімді тыныштандырамын

Менің ойым сұр қалпақтың дымқыл астында ұнжырғам

Мен Жерге метеорит жылдамдығымен келемін

Содан кейін мен метафораларға орын беру үшін тыныш буланып кетемін

Мен метафораларға жол ашу үшін үнсіз буланып кетемін

Метафора

Метафоралар бұлтында қалықтау

Метафора

Мен сізді метафоралармен ұрып тастаймын

Метафора

Мен ең әдемі метафораларымды теңестіремін

Метафора

Мен сізді метафоралармен тесемін, келіңіз, сақтық көшірмеге шақырыңыз