Nocturne - Vii, Euphonik

Je claque des dents, la peau du cuir pelé

Squelette hagard errant dans les nuits gelées

Température zéro, tempérament moins deux

Négatif frérot, on s’en sort moins bien qu’eux

Spleen, éthique, espace, vagabondage mental

Des phases lamentables et de nombreuses impasses

Ok t’inquiètes mec on a la nuit pour nous

Ces jours d’obsèques et dans mon corbillard tout roule

On sera pas toujours cool mais ça c’est pas un scoop

Quand tout s'écroule mon pote tu craches pas dans la soupe

Je dialogue avec mon âme mais ça devient si rare

Comme des spams j’atterris dans les indésirables

Je vois mon rival dans les milles morceaux de mon miroir

Le Guernica de Picasso dans l’un de mes tiroirs

De l’espoir dans le blanc des yeux d’un chien galeux

Perd pas de temps mon vieux des vies t’en as pas deux

Comme un canard boiteux je suis toujours à la traîne

Rimes bateaux, bouche pâteuse, non c’est pas la peine

J’ai du vert dans les veines, du venin dans la gorge

Je passerai pas l’arme à gauche avant l’année prochaine

J’admire l’hiver, m’enfonce dans un abîme terrestre

De glace et de poussière: je suis comme un corps céleste

J’ai plus d’ampoules, je fais les cents pas dans ma tête

Noctambule avec un flash de vodka dans la veste

Moi je déambule perplexe dans mes balades nocturnes

L’index tendu comme pour chatouiller Neptune

Insecte minuscule, système solaire

On pousse comme on peut sous l’hémisphère polaire

Les battements par minute: voilà tout ce que je tolère

Les poètes maudits, les mots de Charles Baudelaire

Besoin de prendre l’air, marre de mes quatre murs

Un dernier pack de bières et mon quartier carbure

Qu’on soit Rimbaud ou Baudelaire, on passe des heures à méditer

Car nos cœurs en vérité sont des tombeaux ouverts

Savoure la nuit, son tourbillon, ne voit qu’un tas de vies décimées

Un paradis assassiné, l’amour sous une pluie vermillon

De la rancune au coin des lèvres, balafré comme la lune

Des dunes, des montagnes de rêves quitte à crever dans l’infortune

Déchantèrent le teint blafard quand la vie nous met d'équerre

Je partirai au bout des claires, des lampadaires en guise de phares

Dans mes balades nocturnes y a ceux qui râlent et ceux qui foncent

Tempérament taciturne y a ceux qui parlent et ceux qui font

Sous mes fleurs de Sakura j’enterre ton biz et tes ients-cli

Ça joue les tueurs, les yakuzas mais moi je les baise comme un yankee

Ce monde est devenu taré et les médias soit sûr qu’ils nient

J'écris sous un ciel voilé, ils débattent sur le burkini

Je ne dors que d’un œil à l’heure où les consciences se fanent

Même si mon cœur est un cercueil, est-ce le mien qui est en panne?

Vingt et un grammes que rien n’allège, le poids d’une âme indivisible

Je me sens presque invisible comme un fantôme sous la neige

L’amour nous rend vicieux, regarde nous on se blesse vite

Elle diront qu’elles sont presbytes alors qu’elles en ont plein les yeux

Nos soupirs les entends-tu?

On tient à peine debout

On continue de tenir le coup avec des sourires de pendus

Un vent glacial mais fraternel, dans ses bras je m'évanouie

Une balade éternelle et un violon dans la nuit

Moi je déambule perplexe dans mes balades nocturnes

L’index tendu comme pour chatouiller Neptune

Insecte minuscule, système solaire

On pousse comme on peut sous l’hémisphère polaire

Les battements par minute: voilà tout ce que je tolère

Les poètes maudits, les mots de Charles Baudelaire

Besoin de prendre l’air, marre de mes quatre murs

Un dernier pack de bière et mon quartier carbure

Dans le silence de la nuit c’est là que je me sens le mieux

Balade au clair de lune

Dans le silence de la nuit c’est là que je me sens le mieux

Du monde dans lequel on vit je me réfugie le soir

Dans le silence de la nuit c’est là que je me sens le mieux

Balade nocturne dans des champs de jasmin

Dans le silence de la nuit c’est là que je me sens le mieux

Du monde dans lequel on vit je me réfugie le soir

Тісімді дірілдеймін, терісі аршылған былғары

Мұздатылған түндерді кезіп жүрген Хаггард қаңқасы

Нөлдік температура, минус екі темперамент

Теріс бауырым, біз олар сияқты жақсы емеспіз

Көкбауыр, этика, кеңістік, ақыл-ой кезбеу

Қайғылы фазалар және көптеген тұйықтар

Жарайды, уайымдама, түн өзімізде

Осы жерлеу күндері және менің мәйітімде бәрі дөңгеленіп жатыр

Біз әрқашан салқын бола бермейміз, бірақ бұл оңай емес

Бəрі тарқаса сорпаға түкірмейсің досым

Мен жаныммен сөйлесемін, бірақ ол өте сирек болып барады

Спам сияқты мен қажетсіз жерге түсемін

Мен айнаның мың данасынан қарсыласымды көремін

Менің тартпаларымның бірінде Пикассоның Герникасы

Қоңыр иттің көзінің ақтарында үміт

Менің ескі өмірім уақытты босқа өткізбе, сенде екі жоқ

Ақсақ үйрек сияқты мен әрқашан артта қаламын

Қайық рифмалары, пасты ауыз, жоқ бұл оған тұрарлық емес

Тамырыма жасыл түсті, тамағымда у

Келесі жылға дейін сол жаққа ауыспаймын

Қысқа тамсанамын жер тұңғиығына батып

Мұз бен шаңнан: Мен аспан денесі сияқтымын

Менде көпіршіктер бар, мен басымды айналдырамын

Түнгі үкі күртешеде арақ жарқылдаған

Мен, мен түнгі серуендерімде абдырап жүрмін

Сұқ саусақ Нептунды қытықтайтындай созылды

Кішкентай жәндік, күн жүйесі

Біз полярлық жарты шардың астына мүмкіндігінше итереміз

Минутына соғу саны: мен бұған шыдаймын

Қарғыс атқан ақындар, Шарль Бодлер сөзі

Таза ауа жұту керек, өзімнің төрт қабырғамнан тойып

Соңғы бір қорап сыра және менің көршім өртеніп жатыр

Біз Римбо немесе Бодлер болсақ та, біз бірнеше сағат медитациямен айналысамыз

Өйткені біздің жүректеріміз ашық қабірлер

Түнді, оның құйынынан дәм татыңыз, жойылған өмірдің үйіндісін ғана көріңіз

Өлтірілген жұмақ, қызыл жаңбыр астында махаббат

Еріннің шетінде реніш, Айдай тыртық

Қиыншылықта өлетін болса да төбелер, арман таулары

Өмір бізді шаршыға салғанда, бозғылт реңктен безді

Мен тазалардан кейін кетемін, фаралар ретінде көше шамдары

Түнгі серуендерімде күңкілдейтіндер де, айыптаушылар да бар

үнсіз темперамент сөйлейтіндер де, айтатындар да бар

Сакура гүлдерімнің астына мен сенің бизнесіңді және сенің адамдарыңды көмемін

Ол киллерлерді, якудзаларды ойнайды, бірақ мен оларды янки сияқты сиқырлаймын

Бұл әлем есінен танып қалды және БАҚ олардың жоққа шығаратынына сенімді

Мен бұлтты аспан астында жазамын, олар буркиниде пікірталасады

Ар-ұждан азайып бара жатқанда бір көзім ашық ұйықтаймын

Менің жүрегім табыт болса да, менің жүрегім сынды ма?

Ештеңе жеңілдетпейтін жиырма бір грамм, Бөлінбейтін жанның салмағы

Мен өзімді қардағы елес сияқты көрінбейтін сезінемін

Сүйіспеншілік бізді зұлым етеді, тез зардап шегетінімізді бақылаңыз

Олар толған кезде пресбиопиялық екенін айтады

Біздің күрсінулерімізді естисіз бе?

Біз әрең тұрамыз

Біз асық күлімсіреуді жалғастырамыз

Мұзды, бірақ бауырлас жел, оның құшағында мен есінен танып қалдым

Түнде мәңгілік серуен және скрипка

Мен, мен түнгі серуендерімде абдырап жүрмін

Сұқ саусақ Нептунды қытықтайтындай созылды

Кішкентай жәндік, күн жүйесі

Біз полярлық жарты шардың астына мүмкіндігінше итереміз

Минутына соғу саны: мен бұған шыдаймын

Қарғыс атқан ақындар, Шарль Бодлер сөзі

Таза ауа жұту керек, өзімнің төрт қабырғамнан тойып

Соңғы бір қорап сыра және менің көршім өртеніп жатыр

Түннің тыныштығында мен өзімді ең жақсы сезінемін

Ай сәулесімен серуендеу

Түннің тыныштығында мен өзімді ең жақсы сезінемін

Біз өмір сүретін дүниеден түнде пана табамын

Түннің тыныштығында мен өзімді ең жақсы сезінемін

Жасмин өрістерімен түнде серуендеу

Түннің тыныштығында мен өзімді ең жақсы сезінемін

Біз өмір сүретін дүниеден түнде пана табамын