Luutarha - Verjnuarmu

Ee tähän vuojenaekaan paenu hakku muan kuoreen

Luutarhaan outtamaan viijään arkku vaenajan tuoreen

Muanpovveen piäsöövät kuhan noosoo tookoheinät

Jiä tuakse kuuraset, kylymät kiviseinät

Luutarhasta poes, povveen muan piästävä oesj'

Aakee arkut, herree ruatokansa

Vuan eepä nuo arvoo vaenajia olevansa

Luutarhasta levon jäläkeen parraan elon

Tulloo väkkee tuomaan kuolemanpelon

Lähtöö kukkii kottiisa muistamatta männeitä

Pihhoehisa piästyä ee huoli rakkaat heitä

Surruusa sortuuvat, kun karsikkolaatasa löytää

Liekit mustat syvämmiin syttyy ja vihasa näättää

Ее биыл Муаның қабығын кесуден қашпаймын

Блиндажның табытын жаңадан шығару үшін қаңқаға

Шөпті Муанповве ноосындағы көксеркенің алабұғасы алды

Оны аязды, қалың тас қабырғалар тіреп тұр

Поэзия дүкені, төс суы

Aakee кеуделері, мұнда тамақ адамдар

Менің ойымша, олар жауларды бағаламайды

Тіршілік сақалының қалған ізі етінен

Туллоо өлім қорқынышын әкелуге мәжбүр етеді

Кету қарағайларды еске түсірмей үйде гүлдейді

Пиххоэхиса уайымдаңыз, қымбаттылар

Қара өрік табақ табылса, жоқтау күйрейді

Қаралардың жалыны тереңдеп, ашу айғайлайды