Tengo Que Irme - Charly Efe & Loren D feat. Los Chikos del Maiz, Charly Efe, Loren D

Había que volver como las golondrinas

Dispuestos a joder, tenemos tu medicina

La toma del poder y beber es nuestra meta

Escapar de la rutina y de las etiquetas

Como la de poeta yo solo junto palabras

O reflexiono, hago mis cábalas

Nuevo tema juntos la liamos

El que tiene muchos vicios vicios tiene muchos amos

Llegó el verano de nuevo y tú soñando con ese Bugatti

Con vinos caros, con la isla de Capri

Eres soldado no capi, eres de abajo no de arriba

Buscas trabajo y nada te motiva

Quieres escapar, no vivir de rodillas

Pero no tienes cara de Ernesto Guevara, ¿lo pillas?

Quieres brillar pero te han cortado la luz

Quieres pillar y el camello no te fía

Y vuelves a contar las monedas en tu bolsillo:

Algún cabrón en alguna parte se está llevando lo mío

Horizonte sombrío, belleza muerta

Carente de mitos, de relatos y certezas, gritos

Manis, litros, tiempo de cerezas

Sueñas con Pinto, con Río y no has salido de Hortaleza

Quieres escapar

De todo lo que te disgusta

De tanto malestar, de tanta angustia

Tengo que irme, tengo que dejarte

Demos un réquiem por los trenes ya es muy tarde

Déjame intacto como en los carretes

Con los Chikos soy la cura del desastre

Tengo que irme, tengo que dejarte

Demos un réquiem por los trenes ya es muy tarde

Déjame intacto como en los carretes

Ya no corro el riesgo de encontrarte

Soy un desfile de amores lejanos

Mi vida empieza cuando arranca este neumático

Cómo explicarte que yo siempre estoy aquí en mí

Entre tinieblas que no me dejan vivir

Mi rostro es una capa de vida y de muerte

Moriré bohemio y loco aunque sea de hambre

Acorralado por mis miedos y la existencia soy mi propio Dios

Mis dogmas y mi ciencia

A kilómetros de mis compis los añoro

Aquel tiempo en que éramos jóvenes ansiosos

Los metros son como amantes silenciosos

Pierdes uno y sufres en vano hasta que llega otro

Arañazos de piel roja, otras caricias

Quedarán marcadas en tu espalda tibia

Estabas fría, yo la cagué con los mensajes

Desesperación de un jueves perdiendo el norte

Y no puedo perdonarte

Jugando a ser feliz, no sabes

Palabras como sables en este escondite

Me codeo con la élite y preguntan por tu nombre

Yo aislado de todo en este bunker

Tengo que irme, carreteras urgentes

Búscame en el manto de terribles visiones

Es todo lo que sé cuando salgo a buscarte

En mis ojos mercromina y desinfectante

Tengo que irme, tengo que dejarte

Demos un réquiem por los trenes ya es muy tarde

Déjame intacto como en los carretes

Con los Chikos soy la cura del desastre

Tengo que irme, tengo que dejarte

Demos un réquiem por los trenes ya es muy tarde

Déjame intacto como en los carretes

Ya no corro el riesgo de encontrarte

Sí, tengo que irme

Que no aguanto ni un segundo más esas miradas tristes

Esos estómagos famélicos de sueños y esperanzas

De esos que para nadie existen

Culparé la frontera, nostalgia y carretera

En busca del futuro que mi país me niega

Buscando ganar unas monedas

Para ayudar alimentar al familiar que atrás se queda

Y que no llore papá

Que no aguanta ni un segundo más sin trabajar

Son 3 años ya con el peso de la culpa

Sintiendo que no volverá a ser útil nunca

Y todo se vuelve tan duro

Vivir con pesar el presente y con miedo al futuro

Y cada día es una loza encima de este agujero

Que se va acabando con cada frase

De: ya te llamaremos

Pero no, no es tiempo de llorar

Es tiempo de luchar porque si no estás perdido

Es tiempo de gritar

Y si hoy tiene que llorar que sean esos malnacidos

Respiro y para mí ya es suficiente

Volveremos y venceremos como Allende

Con la cabeza bien alta y sonriente

Siempre nadando contra la corriente

Tengo que irme, tengo que dejarte

Demos un réquiem por los trenes ya es muy tarde

Déjame intacto como en los carretes

Con los Chikos soy la cura del desastre

Tengo que irme, tengo que dejarte

Demos un réquiem por los trenes ya es muy tarde

Déjame intacto como en los carretes

Ya no corro el riesgo de encontrarte

Қарлығаш сияқты қайтуға тура келді

Білуге ​​дайын, сіздің дәріңізді алдық

Билікті алып, ішу – біздің мақсатымыз

Күн тәртібінен және белгілерден қашыңыз

Ақын сияқты мен тек сөздерді біріктіремін

Немесе мен ой елегінен өткіземін, есептерімді жасаймын

Жаңа тақырыпты бірге шатастырамыз

Жамандығы көп адамның шебері көп

Жаз тағы келді, сен әлгі Бугаттиді армандайсың

Қымбат шараптармен, Капри аралымен

Сен солдатсың, капи емес, төменнен, жоғарыдан емессің.

Сіз жұмыс іздеп жатырсыз және сізді ештеңе ынталандырмайды

Тізерлеп өмір сүрмей, қашып құтылғың келеді

Бірақ сізде Эрнесто Гевараның бет-бейнесі жоқ, түсінесіз бе?

Сіз жарқырғыңыз келеді, бірақ олар жарықты өшірді

Ұстағың келеді, түйе саған сенбейді

Ал сіз қалтаңыздағы тиындарды қайта санайсыз:

Бір жерде менікі алып бара жатыр

Мұңлы көкжиек, өлі сұлу

Мифтерден, әңгімелер мен сенімділіктерден, айқайлардан ада

Жержаңғақ, литр, шие уақыты

Сіз Пинто, Рио туралы армандайсыз және Хорталезадан кетпедіңіз

қашқыңыз келеді

сізге ұнамайтын барлық нәрселерден

Осыншама ыңғайсыздықтан, сонша азаптан

Мен кетуім керек, мен сені тастап кетуім керек

Пойыздарға реквием берейік, тым кеш

Мені катушкалардағыдай бүтін қалдыр

Чикоспен мен апаттың емшісімін

Мен кетуім керек, мен сені тастап кетуім керек

Пойыздарға реквием берейік, тым кеш

Мені катушкалардағыдай бүтін қалдыр

Мен енді сенімен кездесуге тәуекел етпеймін

Мен алыстағы махаббаттар шеруімін

Менің өмірім осы шина басталған кезде басталады

Мен әрқашан менің ішімде болатынымды сізге қалай түсіндіруге болады

Маған өмір сүруге мүмкіндік бермейтін қараңғылықтардың арасында

Менің бетім өмір мен өлімнің қабаты

Мен богемиялық және тіпті аштықтан ессіз өлемін

Қорқыныштарым мен бар болуым арқылы мен өзімнің Құдайыммын

Менің догмаларым және менің ғылымым

Достарымнан шақырым жерде, мен оларды сағындым

Ол кезде біз ынталы жастар едік

Метролар үнсіз ғашықтар сияқты

Біреуін жоғалтып, екіншісі келгенше босқа қиналып кетесің

Терінің қызыл сызаттары, басқа сипаулар

Олар сіздің жылы арқаңызда белгіленеді

Сіз суық болдыңыз, мен хабарламаларды бұздым

Солтүстікті жоғалтатын бейсенбіден үмітсіздік

Ал мен сені кешіре алмаймын

Бақытты болу үшін ойнау, сен білмейсің

Бұл жасырынған жерде қылыш сияқты сөздер

Мен элитамен иығымды ысқылаймын, олар сенің атыңды сұрайды

Мен бұл бункердегі барлық нәрседен оқшауландым

Мен баруым керек, шұғыл жолдар

Мені қорқынышты көріністердің жамылғысынан іздеңіз

Мен сені іздеп шыққанда бәрін білемін

Менің көзімде меркромина және дезинфекциялаушы

Мен кетуім керек, мен сені тастап кетуім керек

Пойыздарға реквием берейік, тым кеш

Мені катушкалардағыдай бүтін қалдыр

Чикоспен мен апаттың емшісімін

Мен кетуім керек, мен сені тастап кетуім керек

Пойыздарға реквием берейік, тым кеш

Мені катушкалардағыдай бүтін қалдыр

Мен енді сенімен кездесуге тәуекел етпеймін

иә мен кетуім керек

Мен бұл мұңды көзқарастарға тағы бір секунд шыдай алмаймын

Сол армандар мен үміттердің аш қарындары

Ешкім үшін жоқ

Шекараны, сағыныш пен жолды кінәлаймын

Елім мені жоққа шығарар болашақты іздеп

Біраз монета тапқысы келеді

Артында қалған туысын тамақтандыруға көмектесу

Ал жылама, әке

Бұл жұмыссыз тағы бір секундқа созылмайды

Кінәнің ауыртпалығымен 3 жыл өтті

Бұл енді ешқашан пайдалы болмайтынын сезіну

Және бәрі қиынға соғады

Бүгінге өкініп, болашақтан қорқумен өмір сүру

Ал күн сайын осы шұңқырдың үстіне плитка

Бұл әр сөйлеммен аяқталады

Кімнен: біз сізге қоңырау шаламыз

Бірақ жоқ, бұл жылайтын уақыт емес

Күресетін кез келді, өйткені сіз жоғалмасаңыз

Айғайлайтын кез келді

Ал бүгін жылау керек болса, сол бейбақтар болсын

Мен дем аламын және мен үшін бұл жеткілікті

Біз Альенде сияқты оралып, жеңеміз

Басыңды көтеріп күлімдеп

Әрқашан ағысқа қарсы жүзу

Мен кетуім керек, мен сені тастап кетуім керек

Пойыздарға реквием берейік, тым кеш

Мені катушкалардағыдай бүтін қалдыр

Чикоспен мен апаттың емшісімін

Мен кетуім керек, мен сені тастап кетуім керек

Пойыздарға реквием берейік, тым кеш

Мені катушкалардағыдай бүтін қалдыр

Мен енді сенімен кездесуге тәуекел етпеймін