Dai Nomadi - Talco

Fiaccola breccia di un rogo

Che cerca conforto nell’aria

Una menzogna nel giogo

Di un giustizia sommaria

Dicono che i nomadi

Spensero il sol di una notte

Sciolta tra luoghi comuni e finte verità

Placida accolse le voglie

Di un verginità ormai svanita

La rabbia di un padre alle soglie

Spinse a un storia sbiadita

La notte che rendevano

Al sonno di una prima volta

È celata da un vago timore nell’aridità

Fredda mentì ingannevole

Nell’indecenza dissolta

I nomadi — disse — rapiron la mia nudità

Tardi affondò nel rimorso

Di una menzogna rapita

Da un’indolenza che ha perso

Ciò che ha più pudico in vita

Nel gioco di farneticar

Di un falso comune ora acceso

Da vano desio di diventar signora ma

Senza virtù nè dignità incapace di portarne il peso

E un fango su rami bruciati è la sua umanità

Nella terra di maschere affrante in TV

Di letarghi impuniti e di rabbiosi santi

Il silenzio nell’odio si imbeve

Di un fetido addio

Tra recinti gelosi di asserti virtù

Assuefatti a volgari timori degli altri

Caduti nell’argine greve

Di un marcio brusio

E nell’ora di non abbaiar

Nascosti nell’ipocrisia

Di ornar come vuoto a sè stante un cielo malato

Tra i nomadi la verità è

Appesa a una fotografia

Di una falsa cortigiana ed un campo bruciato

Бағананың алауын бұзу

Кім жайлылықты ауада іздейді

Қамырдағы өтірік

Қысқаша сот төрелігі

Көшпенділер дейді

Олар бір түнде күнді сөндірді

Клишелер мен жалған шындықтардың арасында еріген

Пласида құмарлықты қабылдады

Қазір жоғалып кеткен пәктік туралы

Босағадағы әкенің ашуы

Ол өшкен әңгімеге итермеледі

Олар жасаған түн

Бірінші рет ұйқыға

Оны құрғақшылықта белгісіз қорқыныш жасырады

Суық өтірік айтты

Ерітілген әдепсіздікте

Көшпенділер - деді ол - менің жалаңашымды ұрлады

Тарди өкініп қалды

Ұрланған өтірік туралы

Өзі жоғалтқан немқұрайлылықтан

Өмірде қарапайым не бар

Равинг ойынында

Қазір жалған муниципалитет

Ханым боламын деген бекер ниеттен бірақ

Қасиетсіз, абыройсыз, ауыртпалықты көтере алмайды

Ал күйген бұтақтағы лай – оның адамдығы

Теледидардан жарылған маскалар елінде

Жазасыз летаргия мен ашулы әулиелерден

Үнсіздік өшпенділікке малынған

Қатты қоштасу

Болжалды қасиеттерді қызғанышпен қоршаулар арасында

Басқалардың дөрекі қорқыныштарына тәуелді

Ауыр тоспаға құлаған

Шірік шудан

Ал үрмеген сағатта

Екіжүзділікте жасырылған

Науқас аспанды өз алдына бос етіп безендіру

Көшпелілер арасында шындық бар

Фотосуреттен ілулі

Жалған сыпайылық пен өртенген өрістің