Конец света - Sokolovsky

Позвонили и сказали: «Завтра конец света,

Летит метеорит, пиздец приснился нашей планете»,

Я в интернет залез проверил информацию,

Осталось 30 часов и некуда деваться.

Недолго думая, я перезвонил своей маме,

Сказал: «Родная моя, люблю тебя и до свидания,

когда на небо попадем, там свидимся по любому,

узнаешь сразу меня по тембру баритона».

Чуть позже вышел из дома, на улице паника,

Люди в истерике и ни одного начальника,

Я очень быстро смекнул, мне с ними не по пути,

Все равно крякнем все, Господи, прости,

Я вышел ритмично на соседнюю улицу,

Все магазины пусты, хочу копченую курицу,

Зашел — лежит, смотрю одна,

Спросил — ничья, съел… вот красота,

За курицей я подмотал два блока Lucky Strike,

Восемь бутылок Hennessy, лимончик и шоколадку,

Выйдя с магазина устремился к автосалону,

Давно хотел себе джип, хотел на джипе на море,

Разбил витрину, стоит какой то Гелендваген,

Мне Мерседесы нравятся, а этот, так вообще в поряде,

Пошел, порылся в ящике, нашел ключи,

Сел, завел и стартонул от всей души.

Еду, довольный весь такой, гаишника сбил,

Заехал на заправку, Валику позвонил,

Говорю: «Хари Кришна, Валик, ну шо ты там?"

А он мне: „Четко все, подсыхает план“

„От ты“ — говорю — „на своем приколе,

27 часов осталось, движканем на море?“

— „Нет, Серега, я не поеду, я с семьей останусь“

— „Ну тогда удачки“, в трубку улыбаюсь…

„Классно пели, спасибо тебе за все,

Хари Кришна, брат“ — „Хари бол“…

Заправил себя по факту, выехал на трассу,

Попиваю Hennessy, вспоминаю сразу —

Надо было Ленке позвонить, а то еще обидится,

Хотя хуй с ней, все равно не свидимся.



Достал из сумки диск — „Habbanot Nechoma“,

Включил, играет, тащусь — вот это жизнь у меня,

Осталось жить двадцать три с половиной часа,

Посрать, я еду на море, на юга.

На юга, на юга, на юга еду я,

Конец света не очень тревожит меня,

Килогерцы дают „Habbanot Nechoma“,

Из окна валит дым, жизни радуюсь я…

Тем временем — звонок, звонит Света с Одессы,

Хотела попрощаться, я говорю :"Успеется,

У нас еще 22 часа в запасе, заеду за тобой, все давай, не парься»,

Светка такая как я — она не теряется,

На носу конец света, а она жизни радуется,

Говорит: «Чудненько, тогда я одеваюсь,

а куда поедем?»

— «Не закудыкивай» — стебаюсь,

В общем выдернул Светку, взял курс нв Ю.Б.К.,

Допиваю бутылку, пофиг куда,

Говорю: «Классно, да?», а она молчит,

Шоколадку топчет, мозг у Светы спит…

Метеорит летит, еще один гаишник сбит,

Лимончик скушан, Мерседес дырчит,

Трасса пустая, тут есть где разогнаться,

Через час на море будем… Обосраться…

Я знал, что этот момент когда-нибудь наступит,

Те, кто не тупят, всю жизнь счастливыми будут,

Приехали на море, тут камни, горы,

Очень красиво жить, не зная что такое горе.

Купались, пили Hennessy, долго обнимались,

Смотрели в небо, над метеоритом стебались,

Узнали радость, почему-то пробило на жалость,

Вспомнил про мамку, стало в тягость.

Смотрю на часы, остался часок,

Лягли на песок уставшие, по телу ток,

Лежали и смотрели, как он летит,

Паскуда, огромный… Нервный тик…

Взялись за руки, закрыли глаза,

Говорю: «Светка, пока, пока Земля,

Я очень счастлив, что прожил такую жизнь,

Короткую, но счастливо… Светка, держись.»

Откуда не возьмись, слышу будильника звон,

Открываю глаза — постель, окно, родной дом,

Холодный пот, ни Светы, ни конца света,

Нет моря, счастья и Гелендвагена нету,

Кареты нет, солнечый свет,

Уже обед, а дома хавать ничего нет,

Сейчас бы затоптать ту копченую курицу,

Я ЗАКУРИЛ И НА СЕКУНДУ ЗАДУМАЛСЯ…

Олар қоңырау шалып: «Ертең ақырзаман,

Метеорит ұшып жатыр, біздің планетаның арманы бар ».

Мен интернетке кіріп, ақпаратты тексердім,

30 сағат қалды, баратын жер жоқ.

Екі рет ойланбастан анама қайта қоңырау шалдым,

Ол: «Қымбаттым, мен сені жақсы көремін және қош бол,

Біз жұмаққа жеткенде, бәрібір сонда кездесеміз,

Сіз мені баритон тембрінен бірден танисыз».

Біраз уақыттан кейін мен үйден шықтым, көшеде дүрбелең болды,

Бір бастық емес, истерикадағы адамдар,

Мен олармен бірге жүрмейтінімді тез түсіндім,

Бәрібір біз бәрін ренжітеміз, Раббым, кешір мені,

Мен келесі көшеге ырғақты шықтым,

Дүкендердің бәрі бос, ысталған тауық еті келеді

Мен кірдім - өтірік, жалғыз қараймын,

Сұрады - ұтыс, жеді ... бұл сұлулық,

Тауықтың артында мен Lucky Strike-тің екі блогын жинадым,

Сегіз бөтелке Хеннесси, лимон және шоколад

Дүкеннен шығып, мен автосалонға жүгірдім,

Мен көптен джип алғым келді, мен джиппен теңізге барғым келді,

Мен терезені сындырдым, Гелендвагеннің бір түрі бар,

Маған Мерседес ұнайды, бірақ бұл жалпы тәртіпте,

Мен бардым, тартпаны ақтардым, кілттерді таптым,

Отырдым, оны бастадым және бар жүрегіммен бастадым.

Мен көлік жүргізіп жатырмын, бәрі бақытты, мен жол полициясын қағып кеттім,

Мен Валик деп аталатын жанармай құю станциясына бардым,

Мен: «Хари Кришна, Валик, сен неге сондасың?» деймін

Ол маған: «Бәрі түсінікті, жоспар құрғап жатыр» деді.

«Сізден» – деймін – «өз қалжыңда,

27 сағат қалды, теңізге барамыз ба?»

- «Жоқ, Серёга, мен бармаймын, мен отбасыммен қаламын»

- «Олай болса, сәттілік,» мен телефонға күлдім ...

«Олар керемет ән айтты, барлығы үшін рахмет,

Хари Кришна, ағасы» - «Хари бол» ...

Фактіден кейін жанармай құйылды, трекке шықты,

Мен Hennessy ішемін, бірден есіме түсті -

Мен Ленкаға қоңырау шалуым керек еді, әйтпесе ол ренжіді,

Онымен сөйлессек те, біз әлі кездеспейміз.



Ол сөмкесінен диск шығарды - «Хаббанот Нехома»,

Қосылды, ойнайды, труддж - бұл менің өмірім,

Өмір сүруге небәрі жиырма үш жарым сағат қалды,

Шүкір, мен теңізге, оңтүстікке барамын.

Мен оңтүстікке, оңтүстікке, оңтүстікке барамын,

Ақырзаман мені көп алаңдатпайды,

Килогерц «Хаббанот Нехома» береді,

Терезеден түтін шығады, мен өмірден ләззат аламын ...

Осы уақытта - қоңырау, Света Одессадан қоңырау шалып жатыр,

Мен қоштасқым келді, мен: «Уақытым бар,

Бізде әлі 22 сағат бар, мен сені алып кетемін, жүр, уайымдама»

Мен сияқты жарық - ол жоғалған жоқ,

Ақырзаман мұрнында, ол өмірге қуанады,

«Тамаша, мен киінемін,

біз қайда барамыз?»

- "Шырылдама" - Мен қалжыңдап тұрмын,

Жалпы, ол Светканы шығарып алды, Ю.Б.К.

Бөтелкені аяқтау, қайда маңызды емес,

Мен: «Керемет, иә?» деймін, ол үндемейді,

Шоколадты таптайды, Светаның миы ұйықтап жатыр...

Метеорит ұшады, басқа жол полициясы атып түсірілді,

Лимон жеді, Мерседес тесіп жатыр,

Жол бос, жылдамдайтын жер бар,

Бір сағаттан кейін біз теңізде боламыз.

Мен бұл сәттің бір күні келетінін білдім

Ақымақ болмағандар өмір бойы бақытты болады,

Біз теңізге келдік, тастар, таулар,

Қайғы не екенін білмей өмір сүру өте әдемі.

Жуынып, Хеннесси ішіп, ұзақ құшақтасып,

Аспанға қарап, метеорит туралы әзілдеді,

Қуанышты танып едік, неге екені белгісіз, аянышты,

Анам туралы есіме түсті, ауыртпалық болды.

Сағатқа қараймын, бір сағат қалды,

Шаршадым құмға жатып, денені ағызып,

Біз жатып, оның қалай ұшатынын көрдік,

Паскуда, үлкен ... Жүйке тик ...

Қол ұстасып, көзімізді жұмып,

Мен айтамын: «Светка, қош, қош Жер,

Осындай өмір сүргеніме өте қуаныштымын,

Қысқасы, бірақ бақытты... Света, ұстаңыз».

Ойда жоқта дабыл шырылдағанын естимін,

Мен көзімді ашамын - төсек, терезе, үй,

Суық тер, Света жоқ, дүниенің соңы жоқ,

Теңіз де, бақыт та, Гелендваген де жоқ,

Арба жоқ, күн

Түскі ас болды, үйде жейтін ештеңе жоқ,

Енді сол ысталған тауықты таптау үшін,

МЕН СЕКІНДІ ЖАҚТЫП, ОЙЛАДЫМ...