Friedwelt - Sinnflut

Ich stand im Schatten eines Grabes

Am Hang in kalter Nacht

Ein Bild war in den Stein gehauen

Und hat mich ausgelacht

Es sang ein Lied von Harmonie

Beschrieb die Berge und das Meer

Es zog mich in die klaren Lüfte

Und verriet mir so viel mehr

Ich vernahm den stillen Ruf der Vögel

Sah die Blüten und das Gras

Um mir das warme Licht, die frischen Wolken

Doch da war etwas, das ich vergaß

Die Idylle blendete mein Augenlicht

Es war zu schön, was ich erfuhr

Und erkennend hab ich aufgesehen

Es fehlte menschliche Natur

So stand ich da, wie schon zuvor

Und mir war kalt

Ich drehte um, wies ihm den Rücken

Und hörte weiter, wie das Lachen schallt

Мен қабірдің көлеңкесінде тұрдым

Суық түнде еңіс үстінде

Тасқа сурет қашалған

Және маған күлді

Ол үндестік әнін шырқады

Таулар мен теңізді сипаттады

Мен таза ауаға тартылдым

Және тағы көп нәрсені айтты

Мен құстардың үнсіз дауысын естідім

Гүлдер мен шөптерді көрдім

Айналамда жылы жарық, балғын бұлттар

Бірақ мен ұмытып кеткен бір нәрсе болды

Идилл менің көзімді соқыр етті

Менің білгенім өте жақсы болды

Ал мен біле тұра жоғары қарадым

Оған адам табиғаты жетіспеді

Сондықтан бұрынғыдай сол жерде тұрдым

Ал мен тоңып қалдым

Мен бұрылып, оған арқамды бұрдым

Және күлкі сыңғырын ести берді