When I Reside - Sevdaliza

My house is black

Filled with watered roses

In darkness I reside

Where thoughts can’t cope to mark their growth

Neither time can frame

The phenomenon of purpose

Neither I can frame

The blessings nor the burdens

Time, let us be

Let our thorns have their way

The brighter the light becomes

I hope it will unveil

It was all worth my pain

Менің үйім қара 

Суарылған раушан гүлдерімен толтырылған

Қараңғыда тұрамын

Ойлар олардың өсуін белгілей алмайтын жерде

Ешбір уақыт кадрға түсіре алмайды

Мақсат  феномені

Мен де кадрға түсіре алмаймын

Баталар да, ауыртпалықтар да

Уақыт, болайық

Тікенектерімізге жол болсын

Жарық неғұрлым жарқын болады

Ол  ашылады деп үміттенемін

Мұның бәрі менің қиналғаныма тұрды