Стамбул - Сергей Осипенко

Катился диск неоновой луны

Над крышами изящных минаретов.

Манили прелести чужой страны,

Фрагментами загадочных сюжетов.

Клубился пряный дым от нергиле,

Беспечные туристы веселились.

В прозрачной легкой ароматной мгле

В одеждах белых дервиши кружились.

Спокойный, словно отрешенный, взгляд.

Мерцал на смуглой коже легкий глянец.

Одетые в диковинный наряд,

Они суфийский исполняли танец.

Изрядно разомлев от нергиле,

На шелковых подушках утопая,

Я сними, в транс войдя, блаженство рая

Впервые познавал здесь на земле.

Их танец был, как поклоненье;

Любви, Земле, Аллаху, Богу, Свету…

А для туристов — просто развлеченье,

За звонкую разменную монету.

Неон айының дискісі айналды

Әдемі мұнаралардың төбелерінің үстінде.

Жат елдің көркін шақырған,

Жұмбақ әңгімелердің үзінділері.

Нергиледен ащы түтін айналды,

Абайсыз туристер көңіл көтерді.

Мөлдір жеңіл хош иісті тұманда

Дервиштер ақ киімдерін киіп айналып жүрді.

Сабырлы, бөлек тұрғандай, қараңыз.

Қараңғы теріде жеңіл жылтыр жыпылықтады.

Біртүрлі киім киіп,

Олар сопылық би биледі.

Нержилге қатты ренжіп,

Жібек жастыққа батып,

Мен трансқа кіремін, жұмақ бақытына

Мен бұл жерде жер бетінде алғаш рет білдім.

Олардың биі табыну сияқты болды;

Махаббат, Жер, Алла, Алла, Нұр...

Ал туристер үшін - жай ғана ойын-сауық,

Қоңырауды өзгерту үшін.