Loba - Rozalén

Me estás enseñando a aullar, a apretar fuerte los dientes

A enseñar bien los colmillos, protegerme del camino

A salir en luna llena, a afilar las uñas viejas

A ser animal feroz que se defiende de su depredador

Me estás enseñando a aullar

A cuidar de mi manada con pasión y con lealtad

A ser fuerte y a ser valiente, cada vez que te oigo hablar

Siento el rifle ante mi pecho

Y tus ojos tienen ganas del gatillo apretar

Cuando más me mandes callar, más ganas tendré de hablar

Cuanto más me duela el golpe, con más rabia querré luchar

Que la historia nos enseña una y otra y otra vez más

Que el camino no es bala, ni el castigo ni el bozal

Y yo tuve el privilegio de nacer en libertad

Me estás enseñando a aullar, llevo el arma en mi garganta

Sale el salvaje a bailar, desempolvo mis instintos

Y aunque fui menospreciada, repudiada, pisoteada

Esta piel es un orgullo y del fruto de mi pecho nace una ciudad

Me estás enseñando a aullar, toda idea es respetable

Salvo si esta pone en jaque los derechos, libertades

Siempre y cuando un ser vivo no machaque a otro ser vivo

Soy el eco de la voz de los ancestros

Pide a gritos que no caiga en el olvido

Cuando más me mandes callar, más ganas tendré de hablar

Cuanto más me duela el golpe, con más rabia querré luchar

Que la historia nos enseña una y otra y otra vez más

Que el camino no es bala, ni el castigo ni el bozal

Que yo tuve el privilegio de nacer en libertad

No te queda más remedio que aprender a respetar

Сіз маған айқайлауға, тісімді қайрауға үйретесіз

Азу тістерді жақсы көрсету үшін, мені жолдан қорға

Толық айға шығу, ескі тырнақтарды қайрау

Жыртқыштан қорғанатын жауыз жануар болу

сен маған айқайлауды үйретесің

Үйірімді құмарлықпен, адалдықпен күту

Күшті және батыл болу үшін, мен сенің айтқаныңды естіген сайын

Мылтықты кеудемнің алдында сезіп тұрмын

Ал сіздің көздеріңіз триггерді басқандай болады

Сен маған үндеме десең, соғұрлым сөйлескім келеді

Соққы мені қаншалықты ауыртқан сайын, соғұрлым ашуланғым келеді

Сол тарих бізді қайта-қайта үйретеді

Жолдың оқ емес, жаза да, тұмсық емес екенін

Ал мен бостандықта туылу мәртебесіне ие болдым

Сен маған айқайлауды үйретіп жатырсың, мылтық тамағыма тиді

Жабайы биге шығады, Түйсіктерімнен шаң шығарамын

Мені елеусіз қалдырсам да, бас тарттым, таптадым

Бұл тері мақтаныш, Кеудемнің жемісінен қала туады

Сіз маған айқайлауға үйретесіз, әр идея құрметті

Құқықтарды, бостандықтарды тексеруден басқа

Тірі зат басқа бір тіршілік иесін жаншып кетпегенше

Мен – бабалар үнінің жаңғырығымын

Естен кетпейді деп айғайлайды

Сен маған үндеме десең, соғұрлым сөйлескім келеді

Соққы мені қаншалықты ауыртқан сайын, соғұрлым ашуланғым келеді

Сол тарих бізді қайта-қайта үйретеді

Жолдың оқ емес, жаза да, тұмсық емес екенін

Мен еркіндікте туылу мәртебесіне ие болдым

Сізде сыйлауды үйренуден басқа амал жоқ