Amémonos - Rocío Dúrcal

Buscaba mi alma con afán tu alma

Buscaba yo la virgen que a mi frente

Tocaba con sus manos dulcemente

En el febril insomnio de mi amor

Buscaba yo la mujer pálida y bella

Que en mis sueños me visita desde niño

Para partir con ella mi cariño

Para partir con ella mi dolor

Como en la sacra soledad del templo

Sin ver a dios se siente su presencia

Yo presentí en el mundo tu existencia

Y como a dios, sin verte te adore

Amémonos mi bien en este mundo

Donde lagrimas tantas se derraman

Las que vierten quizá los que se aman

Tienen un no se que de bendición

Amar es empapar el pensamiento

Con la fragancia del edén perdido

Amar, amar es llevar herido

Con un dardo celeste el corazón

Es tocar los dinteles de la gloria

Es ver tus ojos, es escuchar tu acento

Es en el alma llevar el firmamento

Y es morir a tus pies de adoración

Жанымды іздедім сенің жаныңды

Мен алдымдағы қызды іздедім

Ол қолдарымен ақырын ұстады

Менің махаббатымның қызба ұйқысыздығында

Мен бозғылт, сұлу әйелді іздедім

Бұл менің бала кезімнен маған түсімде келеді

Онымен махаббатымды тастап кету

Онымен қайғымды бөлісу үшін

Ғибадатхананың қасиетті жалғыздығындағыдай

Құдайды көрмей, оның қатысуы сезіледі

Дүниедегі бар екеніңді сездім

Ал мен сені көрмей-ақ құдай ретінде табындым

Бір-бірімізді сүйейік бұл дүниедегі жақсылығым

қанша көз жасы төгілген жерде

Құйғандар, бәлкім, бірін-бірі жақсы көретіндер

Оларда қандай игілік екенін білмеймін

Сүйіспеншілік - ойды сіңіру

Жоғалған эденнің хош иісімен

Сүйу, сүю - жаралыны көтеру

Аспан жебелерімен жүрек

Бұл даңқ төбелеріне тиіп тұр

Бұл сенің көзіңді көру, сенің акцентіңді есту

Аспанды алып жүру жанның өзінде

Және бұл табыну аяғыңда өлу