До луны на метро - Пропаганда

В комнате людной шумно, новые голоса

Он подойдёт посмотрит в мои глаза

Думаю как я буду целовать его

В памяти наших дней все до одного.

Темнота накроет нас с головой

И он мне скажет: «Я сейчас только твой»

И я захлопну в спальне дверь, а он зашторит окно

И мы помчимся до луны на метро.

Негде искать ответы, заняты все места

Я выключаю ветер на два часа

Ты продолжаешь злиться, я продолжаю ждать

В комнате не уединиться, уйти-сбежать.

Толық бөлмеде шу, жаңа дауыстар

Ол келіп менің көзіме қарайды

Мен оны қалай сүйемін деп ойлаймын

Біздің күндердің жадында, әрбір.

Қараңғылық басымызды жауып алады

Ол маған: «Мен енді сенікімін» дейді.

Ал мен жатын бөлменің есігін тарс еткіземін, ал ол терезені перделейді

Ал біз айға метрода асығамыз.

Жауап іздеудің қажеті жоқ, барлық орындар толтырылған

Мен екі сағатқа желді өшіремін

Сен ашуланасың, мен күте беремін

Бөлмеде жалғыз қалма, кет, қаш.