Мама - Оля Полякова

Облака по небу синему,

Бегут года, секунды тикают.

Ты и я, все меняется,

И где-то девочка в зеленом платьице

Маленькой осталась для тебя,

Хоть уже я мама и сама.

Ты прости, что я не слушалась

Я знаю ты всегда желала лучшего.

Я теперь только поняла, как ты была права

Все о чем говорила мне, мама.

Я теперь одного хочу, научи меня,

Что б любила, как я тебя, доченька меня.

Мы с тобой, поспорим, помолчим,

А потом смеемся без причин.

Все как в детстве, все по прежнему

И самый вкусный твой, пирог с черешнями.

За листвой, наступят холода.

Сединой упадут снега,

Для меня останься молодой.

Мама, пожалуйста, по дольше будь со мной.

Я теперь только поняла, как ты была права

Все о чем говорила мне, мама.

Я теперь одного хочу, научи меня,

Что б любила, как я тебя, доченька меня.

Я теперь только поняла, как ты была права

Все о чем говорила мне, мама.

Я теперь одного хочу, научи меня,

Что б любила, как я тебя, доченька меня.

Көк аспандағы бұлттар

Жылдар өтеді, секундтар өтеді.

Сен де, мен де, бәрі өзгереді

Ал бір жерде жасыл көйлек киген қыз

Сізге кішкентай қалды

Өзім ана болсам да.

Тыңдамағаным үшін кешіріңіз

Сіз әрқашан жақсылықты қалағаныңызды білемін.

Сіздің қаншалықты дұрыс екеніңізді енді ғана түсіндім

Анамның маған айтқанының бәрі.

Енді мен біреуін алғым келеді, маған үйретіңіз

Мен сені қалай жақсы көремін, қызым.

Сен екеуміз айтысамыз, үндемейміз,

Сосын еш себепсіз күлеміз.

Бәрі балалық шақтағыдай, бәрі бұрынғыдай

Ал сіздің ең дәмді, шие пирогыңыз.

Жапырақтардың артында суық болады.

Қар сұр түсті болады

Мен үшін жас болыңыз.

Анашым, менімен ұзағырақ болыңыз.

Сіздің қаншалықты дұрыс екеніңізді енді ғана түсіндім

Анамның маған айтқанының бәрі.

Енді мен біреуін алғым келеді, маған үйретіңіз

Мен сені қалай жақсы көремін, қызым.

Сіздің қаншалықты дұрыс екеніңізді енді ғана түсіндім

Анамның маған айтқанының бәрі.

Енді мен біреуін алғым келеді, маған үйретіңіз

Мен сені қалай жақсы көремін, қызым.