Люстэрка - Nizkiz

Так губляю вочы блакiтныя ў чырвоным.

Застаючыся сам насам сабе незнаемы.

Не адчуваю час...

Я гляджу ў люстэрка i мераю ў iм адлегласць

Да тваiх прывiдаў, маўклiва, дзiўных дагэтуль.

Што разбуралi нас

Цiха лунае гук.

Раю застацца тут.

Дзе мы супраць усiх.

Нерухома дэманы твае спяць у коме.

Гэта наш амаль новы шанец.

Дык прымай мае віншаваннi.

Так блукаюць думкi адлiгаю крадучыся

Мы даўно ня тыя з табою,

Кiм нас усе лiчаць

Зноў i таму, вiдаць,

Я малюю зоркi бясконца на яе целе

І фатаграфую ў цемры здымнай кватэры,

Каб сонца не спужаць.

Цiха лунае гук.

Раю застацца тут.

Дзе мы супраць усiх.

Нерухома дэманы твае спяць у коме.

Гэта наш амаль новы шанец.

Дык прымай мае віншаваннi.

Сондықтан мен көк көзімді қызылға жоғалтып аламын.

Жалғыз қалу бізге белгісіз.

Мен уақытты сезбеймін ...

Мен айнаға қарап, ондағы қашықтықты өлшеймін

Сенің елестеріңе, Үнсіз, әзірге жат.

Бұл бізді құртты

Даусы тыныш.

Мен сізге осында қалуға кеңес беремін.

Біз бәріне қарсымыз.

Қозғалмайтын жындарыңыз комада ұйықтайды.

Бұл біздің жаңа дерлік мүмкіндігіміз.

Ендеше менің құттықтауларымды қабыл алыңыздар.

Сонымен, адасып жатқан ойлар жасырын түрде ериді

Біз сенімен көптен бері болмадық,

Барлығымыз кім деп ойлаймыз?

Тағы да, сондықтан, шамасы

Мен оның денесіне жұлдыздарды шексіз тартамын

Жалдамалы пәтерде қараңғыда суретке түсіріңіз,

Күнді қорқытпау үшін.

Даусы тыныш.

Мен сізге осында қалуға кеңес беремін.

Біз бәріне қарсымыз.

Қозғалмайтын жындарыңыз комада ұйықтайды.

Бұл біздің жаңа дерлік мүмкіндігіміз.

Ендеше менің құттықтауларымды қабыл алыңыздар.