Посолонь-солнце - Невидь

Закаты, рассветы я видел с вершины,

Где вьюжные ветры хлестали и выли.

Свастика-Солнце было наградой,

Когда одинокому Воля-Отрада.

Я видел с вершины древние земли,

Где Боги босыми ногами ходили.

Я видел с вершины волны до неба,

Памяти время течёт бесконечно.

Закаты, рассветы сменяются вечно.

Свастика-Солнце будет наградой,

Когда одинокому — Воля-Отрада!

Свастика-Солнце нас повенчала,

Отбросив сомненья, начнём всё с начала.

Закаты, рассветы, древние земли —

Всё то, что не с нами, оставим мы пеплом!

С прошлым расставшись,

Порвав со всем миром,

Я попираю старых кумиров.

Я славлю Богиню

Кровью и Верой

Пока бьётся сердце — жизнь моя Треба!

Горные реки, блещут зарницы,

Камни хранят тишину.

Стрел моих цели ведают птицы

Смело, летя в вышину,

Тёмные ночи таят желанья

Пламенных тайн,

В сумерках утра снова закланье

Путь в звёздный край

Күннің батуы, күннің шығуы мен шыңнан көрдім,

Қайда боран соғып, соғып тұр.

Свастика-Күн сыйлығы болды

Жалғыз адам қуанады.

Көрдім көне жерлерді шыңнан,

Тәңірлердің жалаңаяқ жүрген жері.

Мен толқынның басынан аспанға дейін көрдім,

Жад уақыты шексіз ағып жатыр.

Күннің батуы мен шығуы мәңгілікке өзгереді.

Свастика-Күн сый болады,

Жалғыз болғанда - Уилл-Джой!

Свастика-Күн бізге үйленді,

Күмәнді алып тастап, бәрін басынан бастайық.

Күннің батуы, шығуы, көне елдер -

Бізде жоқтың бәрі күлді қалдырамыз!

Өткенмен қоштасқан,

Бүкіл әлеммен үзіліп,

Мен ескі пұттарды таптаймын.

Мен богиняны мадақтаймын

Қан мен сенім бойынша

Жүрек соғып тұрғанда – өмірім – талап!

Тау өзендері, найзағай жарқылдары,

Тастар үнсіз.

Мақсатымның жебелерін құстар біледі

Батыл, биікке ұшады,

Қараңғы түндер тілектерді жасырады

отты сырлар,

Таңның ымыртында тағы сойып

Жұлдызды елге апаратын жол