Победа - Невидь

Вольные вои, в запале пряди седых забытых легенд,

Проклятых недругов в прошлом оставив, сталь в ожидании новых побед.

Скулы стремлении к цели, cжатые в камень воля и дух

Срок бесконечный рождений отмерив, в русле небесном огненный струг.

Где вы братья по крови?

Сёстры, что верность хранят до конца:

Резали вместе мы сталью ладони, песней одной звучали сердца.

Один в поле не воин, если нет веры и блеска в глазах

Воинство Рода навечно с тобою, даже истёртое временем в прах!

Коснусь крылом, ты оживёшь средь нас в заветный час,

Нить жизней, я в руках держу судьбы заветный сказ.

Сотни дорог истоптали, тысячи ведали тяжких путей

Но, не поникнет в боях наше знамя, предков родных не забудем костей!

Рьяные подвиги павших, на острие победы венец

В неге тумана битвы бесстрашных, в прошлом пожар неуёмных сердец.

Вольные вои в запале пряди седых забытых легенд…

Мгновенья рвём земных страстей, забвенья прочь венец!

Вплети весны победы сны, хрустальных слёз колец.

Печали дно — глубокий зёв, бездонный омут уст,

Зови меня на ложе стрел — судьбы колодец пуст!

Еркін айқайлар, ұмытылған сұр аңыздардың ыстығында,

Қарғыс атқан жауларды өткенге қалдырып, болат жаңа жеңістерді күтуде.

Мақсатқа ұмтылған бет сүйектері, ерік-жігері мен рухы тасқа сығылды

Өлшеп бітпейтін тууларды, Аспандағы жалынды соқаның арнасында.

Қандас бауырлар қайдасыңдар?

Соңына дейін адал болған апалар:

Болатпен алақанымызды бірге кестік, Жүрегіміз бір ән боп соқты.

Жалғыз далада жауынгер емес, Көзде иман, нұр болмаса

Отбасының әскері мәңгілік сізбен бірге, тіпті шаңға дейін тозған!

Қанатпен түртіңіз, қадірлі сағатта арамызда өмірге келесіз.

Өмірдің жібі, Қадірлі ертегінің тағдырын қолыма ұстаймын.

Жүздеген жол тапталды, мыңдаған қиын жолдарды білді

Бірақ, шайқаста туымыз құламайды, ата-бабамыздың сүйегімізді ұмытпаймыз!

Жығылғандардың құлшыныс ерліктері, Жеңістің шетінде тақия

Қайғысыз шайқастардың тұманының бақытында, өткенде тынымсыз жүректердің оты.

Ұмытылған сұрғылт аңыздардың бір тізбегінің ыстығына еріксіз сайрап...

Біз жердегі құмарлықтарды, тәжді ұмытып кететін сәттер!

Армандардың жеңісінің бұлақтарын, сақиналардың кристалды жасын тоқыңыз.

Қайғы түбі – терең есінеу, түбі жоқ ерін,

Мені жебелердің төсегіне шақырыңыз - тағдырдың құдығы бос!