Копеечка - Небо

По бульварам спящим летом и зимой

Прошлым-настоящим едем мы с тобой,

Ты одна у меня много лет подряд,

Стала, как родная, «копеечка» моя.

Помнишь, как в далеком семьдесят втором

Модною красоткой ты вошла в наш дом.

Батя в долг добавлял, я писал диплом

В том родном далеком семьдесят втором.

Мы с тобой на дачу ездили весной

С той, которой стала после мне женой.

И она, полюбив, как и я тебя,

Мыла твои фары, «копеечка» моя.

А потом сынишка, школа, первый класс…

Ты на юг возила всей семьею нас.

Пусть мотала судьба, жизнь — как колея,

Ты со мною рядом, «копеечка» моя.

Времена менялись, и мои друзья в жизни

Продвигались, шел вперед и я.

По сплошной осевой, спешки не тая,

Мчится, как и прежде, «копеечка» моя.

По бульварам спящим летом и зимой

Прошлым-настоящим едем мы с тобой,

Ты одна у меня много лет подряд,

Стала, как родная, «копеечка» моя.

По сплошной осевой, спешки не тая,

Мчится как и прежде «копеечка» моя.

Жазы-қысы ұйықтайтын бульварлар бойында

Өткен-қазір біз сенімен бірге барамыз,

Көп жылдар қатарынан менде жалғыз сенсің,

Бұл туған жерім сияқты менің «тиыныма» айналды.

Есіңізде ме, алыстағы жетпіс екі

Сәнді ару болып біздің үйге кірдің.

Қарызға әкем қосты, диплом жаздым

Сол алыстағы жетпіс екіде.

Сен екеуміз көктемде саяжайға бардық

Менен кейін әйелі болған адаммен.

Ол мен сияқты саған ғашық болып,

Фараларыңды жудым, «тиыным».

Сосын балам, мектеп, бірінші сынып...

Сіз бүкіл отбасыңызды оңтүстікке апардыңыз.

Тағдыр шайқасын, өмір төбелес сияқты,

Сен менің жанымдасың, менің «тиыным».

Заман өзгерді, өмірдегі достарым

Алға жылжып, мен алға шықтым.

Қатты осьтік сызықта, асықпайды,

Бұрынғыдай асығыс, менің «тиыным».

Жазы-қысы ұйықтайтын бульварлар бойында

Өткен-қазір біз сенімен бірге барамыз,

Көп жылдар қатарынан менде жалғыз сенсің,

Бұл туған жерім сияқты менің «тиыныма» айналды.

Қатты осьтік сызықта, асықпайды,

Менің «тиыным» бұрынғыдай асығады.