Mar - Natalia Oreiro

Cuentan que se march,

una tarde gris y en el mar su barca se perdi.

Cuentan que l dej a su amada Helena

y en su vientre una historia de dos.

Y las lunas pasaban, y ella nombres buscaba,

dibujando en la arena, esperando estaba Helena.

Naufragio de un amor, a la deriva sin horizonte,

sal, mar y espera, regreso de primavera.

Le rog a Lemasha, tejer con sus cabellos una red,

tan grande como el mar, cuentan que,

el volvi como una estrella que a su amada ilumin.

Todava lo espera, anochece en la rivera,

cada estrella que pasa, su esperanza vuelve a casa.

Naufragio de un amor, a la deriva sin horizonte,

sal, mar y espera, regreso de primavera.

Ол кетті дейді,

Бір сұр түсте теңізде оның қайығы жоғалып кетті.

Ол өзінің сүйікті Еленадан кетіп қалғанын айтады

және оның құрсағында екі әңгіме.

Айлар өтті, ол есімдерді іздеді,

құмға сурет салып, Хелена күтіп тұрды.

Сүйіспеншілік кемесі, көкжиектен ада,

тұз, теңіз және күту, көктемнің оралуы.

Мен Лемашаға шашымен тор тоқуды өтіндім,

теңіздей үлкен, олар айтады,

Сүйгенін нұрландырған жұлдыздай оралды.

Оны әлі күтуде, өзен жағасында түн батып,

өткен әрбір жұлдыз, оның үміті үйіне қайтады.

Сүйіспеншілік кемесі, көкжиектен ада,

тұз, теңіз және күту, көктемнің оралуы.