Nubes - Miró

Voy a salir por ahí

Ahora que ya se ha ido el sol

¿Sabes?

Me acuerdo de ti

Cuando oigo aquella canción

Y aún recuerdo el olor a serrín

En aquel viejo bar

Vino blanco mezclao con mistela

Así aprendimos a volar…

Pero hoy no nos queda ilusión y los sueños se pudren

Hoy ya no veo figuras si miro a las nubes

Hoy, que nos contaminaron con algo asqueroso

Con rencor, con poder, con dinero y con odio

Y aquel viejo profesor

Que nunca supo explicar

La verdadera lección

Si lo pudiera encontrar

Y aún recuerdo el olor a serrín…

Pero hoy no nos queda ilusión y los sueños se pudren…

Мен сонда шығамын

Енді күн батқанда

Сен білесің бе?

Сен менің есімде барсың

сол әнді естігенде

Ал үгіндінің иісі әлі есімде

сол ескі барда

Мистелла араласқан ақ шарап

Біз ұшуды осылай үйрендік...

Бірақ бүгін бізде ешбір елес қалмады, армандар шіриді

Бүгін мен бұлттарға қарасам, сандарды көрмеймін

Бүгін олар бізді жиіркенішті нәрсемен ластады

Ашумен, билікпен, ақшамен және жек көрушілікпен

және сол ескі мұғалім

ол ешқашан қалай түсіндіру керектігін білмеді

нағыз сабақ

егер мен оны таба алсам

Ал үгіндінің иісі әлі есімде...

Бірақ бүгін үмітіміз жоқ, арманымыз шіриді...