Tatku - Marcelina

Myślała został już

Tylko na fotografii

Z twarzą bez

Oddechu

Myślała z każdym dniem

Są coraz dalej od siebie

A on wciąż tak

Blisko był

I choć kroplą krwi

Krążącą w niej

Niewidzialnym pyłem

Na ramionach jej

Nieobecny już

A najbliżej był

Zapachu łapie cień

W jego ubraniach

Zanurza dłoń

W szuflady dnie

Myślała został już

W tych martwych przedmiotach

A on wciąż tak

Blisko

I choć kroplą krwi

Krążącą w niej

Niewidzialnym pyłem

Na ramionach jej

Nieobecny już

A najbliżej był

Że zapomni jego twarzy

Tego bała się

Że już tylko we śnie może

Porozmawiać z nim

Że nadzieja wciąż ją kłamie

Że znów spotka go

Że go nie ma i nie będzie już

Nie chce wiedzieć, lecz

Choć kroplą krwi

Krążącą w niej

Niewidzialnym pyłem

Tu, na ramionach jej

I blisko choć daleko jest

I tak bardzo chciała wierzyć, że

Nie, nie zostawił jej

Może odszedł lecz

Pozostał w niej

Ол қазірдің өзінде деп ойлады

Тек фотода

Беті жоқ

тыныс алу

Ол күн сайын ойланды

Олар одан сайын алшақтап барады

Және ол әлі де істейді

Ол жақын болды

Және кем дегенде бір тамшы қанмен

оның ішінде айналады

Көзге көрінбейтін шаң

Оның иығында

Қазір жоқ

Ал ең жақыны болды

Көлеңке иіске ие болады

Оның киімінде

Ол қолын сүңгітеді

Тартпаның төменгі жағында

Ол қазірдің өзінде деп ойлады

Бұл жансыз объектілерде

Және ол әлі де істейді

Жабық

Және кем дегенде бір тамшы қанмен

оның ішінде айналады

Көзге көрінбейтін шаң

Оның иығында

Қазір жоқ

Ал ең жақыны болды

Ол оның бетін ұмытады деп

Оның қорқатыны сол еді

Бұл оның түсінде ғана мүмкін

Онымен сөйлес

Бұл үміт оған әлі де жалғасады

Ол оны қайтадан кездестіретін болды

Ол жоқ және енді болмайды

Ол білгісі келмейді, бірақ

Тіпті бір тамшы қанмен

оның ішінде айналады

Көзге көрінбейтін шаң

Міне, оның иығында

Ал алыс болса да жақын

Және ол бұған сенгісі келді

Жоқ, ол оны тастап кеткен жоқ

Мүмкін ол кетіп қалған шығар

Ол ішінде қалды