Месяц - ЛЯПИС 98

У адзiнстве чакаў цемру,

З’яўляўся хвалюючы сэнс.

Вадзiў iндзейскую хеўру

У цёмны харкаўскi лес.

Глядзеў у глыбокi калодзеж,

Там жыў бескрылы анёл.

Шукаў чарадзея.

А дзе ж ён?

Хацеў, каб на месяц адвёў.

Прыпеў:

Месяц — братка мой.

Месяц мой.

Месяц — братка мой.

Месяц мой.

Хаваўся ў цудоўны асiннiк,

Дзядуля шукаў з бiзуном.

Наводзiў на поўнач гадзiннiк,

Каб здацца ночы ў палон.

Вера мая — восень,

Сонца толькi ў снах.

Маiх архангелаў - восем,

Ляцяць, як птушкi на дах.

Прыпеў:

Месяц — братка мой.

Месяц мой.

Месяц — братка мой.

Месяц мой.

Месяц — братка мой.

Месяц мой.

Месяц — братка мой.

Месяц мой.

Бірлікте қараңғылық күтті,

Қызықтыратын мағына болды.

Ол үнді геврасын жүргізген

Қараңғы Харьков орманында.

Терең құдыққа қарадым,

Қанатсыз періште өмір сүрді.

Сиқыршы ізделуде.

Ал ол қайда?

Мен бір ай алғым келді.

Хор:

Ай менің ағам.

Менің ай.

Ай менің ағам.

Менің ай.

Ол әдемі көктерекке тығылды,

Атамыз бизонмен қарап отырды.

Ол сағатты солтүстікке бағыттады,

Тұтқын түніне берілу.

Менің сенімім – күз,

Күн тек арманда.

Менің бас періштелерім сегіз,

Олар төбеде құстар сияқты ұшады.

Хор:

Ай менің ағам.

Менің ай.

Ай менің ағам.

Менің ай.

Ай менің ағам.

Менің ай.

Ай менің ағам.

Менің ай.