Sorona - Le Orme

Da giorni ormai lontani

Persi nel tempo in questa terra grigia

Non c'è che spazio per nere paludi

È mutato il grano in aride canne ingiallite

Le piante, rare ormai

Portano in sé il peso dell' angoscia

Non c'è che spazio per fili di lava

Son cambiati i riflessi argentati in viscide squame

Vecchie città in oblio

Senza giardini, avvolte in intensa nebbia

Come tra i fili di un baco da seta

E la vita non può uscire, dal buio

Көп күндер өтті

Осы сұр өлкеде уақытпен адасып

Қара батпақтарға ғана орын бар

Дән құрғақ сарғайған қамысқа айналды

Қазір сирек кездесетін өсімдіктер

Олар қайғы-қасіреттің салмағын өз бойларында көтереді

Лава жіптері үшін орын бар

Күміс шағылыстар шырышты қабыршақтарға айналды

Ескі қалалар ұмытылған

Бақсыз, қатты тұман басқан

Жібек құртының жіптеріндегідей

Ал өмір қараңғылықтан шыға алмайды