В этом городе - КЕДР

Город клубами дымит на морозе испариной свежеразделанной туши,

Сумерки рдеют шоссейными фарами словно углями седого костра

музыки нету нормальной почти, братан, на вот эту послушай

может отгонит хотя бы на время терзающий бременем страх,

Эпителиальные ткани разрезов сойдутся не скоро, наверно- чуть ближе к весне

Рваные цепи следов заметет самый старый наш кореш - январский снег!

но для масс - это просто прыжок от акне до пенсне

с перманентно накрученной фобией как быстрее в дела все успеть

и в красный мед смерзалась кровь, копируя по цвету раскатившиеся грозди гранул ртуть,

такой тут стиль - не обессуть, под лёд Леты сработавший бистури канул, сердца сруб прогнил, прикинь,

а где то небо жгут огни, и в этом городе привычным стало то, что мы почти всегда одни

так породни свои сочащие сибирской язвой ночи и мои пропитанные сплином дни

все разговоры на сплошном подтексте, как скинешь хвост - давай заловимся на старом месте,

здесь интересней палиндромов эти тексты, живее песни, ваши же мертвы, неинтересны

экзистенциальными кризами, левыми визами, зданий карнизами мир разделен

нету веры иконам и флёру из Некромикона, булату калёному только,

да вольному ветру над полем, в груди жар поленьев опаленных смертью, утратами, бедностью, голодом, болью, но капля разрушит гранит, из которого сшит Вавилон

где промерзала кровь, копируя по цвету распластавшуюся гранул ртуть,

такой тут стиль - не обессуть, под лёд Леты сработавший бистури канул, сердца сруб прогнил, прикинь,

а где-то небо жгут огни, и в этом городе привычным стало то, что мы почти всегда одни

так породни свои сочащие сибирской язвой ночи и мои пропитанные сплином дни

Жаңа кесілген өлексенің терімен аязда клубтарда темекі шегеді қала,

Ымырт сұр оттың көміріндей тас жол фараларымен жарқырайды

кәдімгі музыка жоқтың қасы, аға, мынаны тыңдаңыз

ауыртпалықты азаптайтын қорқынышты, кем дегенде, біраз уақытқа дейін қуып жібере алады,

Тесіктердің эпителий тіндері жақын арада біріктірілмейді, көктемге сәл жақынырақ болуы мүмкін

Жыртылған іздерді біздің ең қарт серігіміз - қаңтардың қары сыпырып тастайды!

бірақ бұқара үшін бұл тек безеуден пеннс-неске секіру

тұрақты бұралған фобиямен, бәрін қалай тезірек жасауға болады

және қан қызыл балға айналды, сынап түйіршіктерінің оралған шоғырларының түсін көшірді,

мұнда мұндай стиль - мені ашуландырмаңыз, Лета мұзының астында, жұмыс істеген бистури батып кетті, ағаш үй жүректерді шіріп кетті, санаңыз,

және бір жерде аспан шамдармен жанып тұр, ал бұл қалада біз әрқашан дерлік жалғыз болу әдетке айналды

Сібір жарасы жұққан түндерің мен шыбын-шіркей күндерімді араластыр

барлық әңгімелер үздіксіз субтекстте, сіз құйрығыңызды тастаған кезде - ескі жерде мас болайық,

мұнда бұл мәтіндер палиндромдарға қарағанда қызық, әндер тірі, сенікі өлі, қызық емес

экзистенциалды дағдарыстар, солшылдық визалар, карниздері бар ғимараттар, әлем екіге бөлінеді

Некромконның икондары мен флюріне сенім жоқ, тек қызыл-ыстық дамаск болат,

иә, даладағы еркін желге, кеудеде өлімге, жоғалтуға, жоқшылыққа, аштыққа, азапқа күйген бөренелердің ыстығы, бірақ бір тамшы Вавилон тігілген гранитті жояды.

қан қатып, таралып жатқан сынап түйіршіктерінің түсін көшіріп,

мұнда мұндай стиль - мені ашуландырмаңыз, Лета мұзының астында, жұмыс істеген бистури батып кетті, ағаш үй жүректерді шіріп кетті, санаңыз,

және бір жерде аспан шамдармен жанып тұр, ал бұл қалада біз әрқашан дерлік жалғыз болу әдетке айналды

Сібір жарасы жұққан түндерің мен шыбын-шіркей күндерімді араластыр