Black ouverture - Indochine

Nos maitres sont morts, nous sommes seuls

Notre génération n’est plus une génération

Ceux qui restent, le rebut et le ???

d’une génération qui promettait hélas

Plus qu’une autre

Tout au monde est désaxé

Et nous, enfants gâtes emmenés pour le plaisir du soir

La douceur des vagues, le crépuscule qui font les contours

Nous rôtissent en plein apocalypse

???

et tout ce qui meurt

Voila pourquoi, sans doute, tous nos amis sont morts

Notre faute est d’y survivre

Біздің қожайындарымыз өлді, біз жалғызбыз

Біздің ұрпақ енді ұрпақ емес

Қалғандар, сынықтар мен ???

өкінішке орай уәде берген ұрпақ

Басқаға қарағанда

Барлығы жынды

Ал біз балаларды кешкі көңіл көтеру үшін алып кеттік

Толқындардың жұмсақтығы, сұлбалайтын ымырт

Бізді апокалипсистің ортасында қуырыңыз

???

және бәрі өледі

Сондықтан біздің достарымыздың бәрі өлді

Біздің кінәміз одан аман қалу