In Apathetic Isolation - Implore

This is the relief

I’ve been longing for

Heal the wounds

I chose to have

Withdraw with me slowly

Into our true nature

And leave this

Hell in the past

In apathetic isolation

All life goes away

Devoid of purpose

Days go by

Too much too little

But never enough

Fed like rats

We ate from the hand

This perspective

Won’t change any of us

I wish I could go back in time

To retrieve the essence of existence

Before it all falls apart

Бұл  жеңілдік

мен аңсадым

Жараларды емдеңіз

Мен болуды  таңдадым

Менімен баяу кетіңіз

Біздің шынайы табиғатымызға

Ал мынаны қалдыр

Бұрынғы тозақ

Апатетикалық оқшаулауда

Барлық өмір кетеді

Мақсатсыз 

Күндер өтеді

Тым көп тым аз

Бірақ ешқашан жетпейді

Егеуқұйрықтар сияқты тамақтандырды

Біз қолдан жедік

Бұл перспектива

Ешқайсымызды өзгертпейміз

Уақытында қайтып келе аламын

Болмыстың мәтінін алу үшін

Барлығы бұзылмай тұрып