Uncle Virgil - Hayseed Dixie

Dad took us to see some family,

He hadn’t seen in twenty years,

So we could meet 'em for the first time,

Pick some tunes and drink some beers,

So we drove down to the home place,

There was dinner on the ground,

Said Virgil’s at the station,

Hear that noon train whistle sound,

So we went down to the deeper,

To pick him up and bring him back,

But the train came to screeching halt,

With Virgil on the track,

Uncle Virgil never came back from the station,

We’d gone down to meet him on vacation,

Now I guess we’ll have to wait,

To meet him at the pearly gates,

'cos Uncle Virgil never came back from the station,

So then we had to go on back,

And tell his poor old wife,

How down there on the train track,

Her dear Virgil lost his life,

She did not believe it,

Had to see with her own eyes,

And to this day,

I still can hear the horror in her cries,

Oh Virgil probably never knew what hit him,

Oh I never really met him,

Lord I never will forget him,

He ate a half a mile of track

He had a crosstie through his back,

Uncle Virgil never came back from the station.

Әкем бізді бірнеше отбасын көруге қабылдады,

Жиырма жыл бойы көрмеген,

Осылайша                                                                                                                                                                                                                     |

Кейбір әуендерді таңдап, сыра ішіңіз,

Сондықтан біз үйге бардық,

Жерде түскі ас болды,

Вирджилдің вокзалда екенін айтты.

Түстегі пойыздың ысқырығын есті,

Сонымен                                                                |

Оны алып                                                                       қайтару                |

Бірақ пойыз айқайлап тоқтады,

Вирджилмен жолда,

Вирджил ағай вокзалдан қайтып келмеді,

Біз онымен демалыста кездесуге бардық,

Енді күтуіміз керек деп ойлаймын,

Оны інжу-маржан қақпаларында қарсы алу үшін,

Вирджил ағай вокзалдан қайтып келмеді,

Сондықтан біз артқа қарай жүруіміз керек еді,

Ал кедей кемпіріне айт,

Пойыз жолында қалай төмен,

Оның қымбатты Вирджил өмірінен айырылды,

Ол сенбеді,

Өз көзімен көру керек еді,

Және бүгінге дейін,

Мен оның жылауындағы сұмдықты әлі естіп тұрмын,

Вирджил оған не соққанын білмеген шығар,

О, мен оны ешқашан кездестірмедім,

Раббым мен оны ешқашан ұмытпаймын,

Ол жарты миль жолды жеді

Оның арқасында крест болды,

Вирджил ағай вокзалдан қайтып келмеді.