Diploma - Gloc 9

Ang pangalan ko’y Aristotle Pollisco

Nag-aral sa Binangonan Elementary School

Nagtapos sa mataas na paaralan ng Morong Rizal

Nag-aral ng kolehiyo, nagtigil

Nagpatuloy ng dalawang taon ngunit hindi po ako nakatapos ng aking pag-aaral

Mula pa nung pagkabata ako ang syang kinukutsa

Sa tambayan ng mayayabang at may laman ang bulsa

Habang ang mga katulad ko’y pinipilit na makaahon

Laging laman ng mga tawanan kailan ba makakabangon

Sa mga panghuhusga na kanilang mga mata

Pinilit kong hindi lumuha sa harapan ng iba

At ginamit ang mga pangit at kahit yan ang sinapit

Ay di ko mapapayagan tuluyan akong malait

At maubusan ng lupang aking pwedeng tapakan

Aking pwedeng lakaran, aking pwedeng tamnan

Ng mga binhing sa kalaunan ay aking pwedeng maani

At aking pwedeng masabi minsan ako ay naghari

Sa palasyo ng pangarap na aking inaasam

Walang nakahadlang kahit na may pasan pasan

Sa bawat letrang sinulat halika ika’y sumama

Sa kapirasong papel na tinuturing kong diploma

Siya si gloc-9 taga Binangonan Rizal

Isang makatang maririnig sa kahit saang lugar

At kahit 'di nakatapos ng pag-aaral halika

Ang tula kong ito ang tinuturing kong diploma

Isang kapirasong papel na pinahiran ng tinta

Parang larawang ginuhit na ginamitan ng pinta

Ng isang pintor, na inalay ang bawat araw sa buhay

Upang ang damdamin kanyang mailarawan ng tunay

At kulay na ang puhunan ay laging patak ng pawis

At ang kapalaran ay nakasaad sa mukha ng bayaning inihagis

Kara o krus ganyan ang buhay ng mga katulad namin

Mga salitang namulat binuhat sagad sa damdamin

At handang hanapin at hamakin ang nang masabi ko na akin ang

Araw na narinig ang mga sinulat kong salitang

Musmus pa lamang ay dinadalangin

Maranasan ang palakpakan kasabay ng hangin

Ayokong magtunog mayabang sa awitin na to

Pero sabihin mo sa akin kung sino pa sa larangan na to

Bukod sa taga Antipolong iniidolo ko

Wala na sigurong sasabay sa awiting kong ito kasi

Менің атым Аристотель Поллиско

Бинангонан бастауыш мектебінде оқыды

Моронг Ризал орта мектебін бітірген

Колледжде оқыдым, тастадым

Екі жыл өтті, бірақ оқуымды аяқтамадым

Кішкентай кезімнен ол мені мазақтайды

Тәкаппарлар мен қалталылардың тамбайында

Мен сияқтылар тұруға тырысып жатқанда

Тұрған кезде әрқашан күлкіге толы

Олардың көздерінің үкімінде

Басқалардың көзінше жыламауға тырыстым

Және ұсқынсыздарды пайдаланды, тіпті бұл да болды

Мен өзімнің мәңгілікке кішкентай болуыма жол бермеймін

Ал мен басатын жерім таусылды

Мен жүре аламын, отырғыза аламын

Тұқымдарды мен ақырында орып аламын

Бір кездері патшалық құрғанымды айта аламын

Мен аңсаған арман сарайында

Ауыр жүк болса да еш кедергі жоқ

Әрбір жазылған хатпен бірге кел

Қағазда мен диплом деп есептеймін

Ол Бинангонан Ризалдан шыққан gloc-9

Ақын дегенді кез келген жерден тыңдауға болады

Ал мектеп бітірмесең де кел

Менің бұл өлеңімді диплом деп санаймын

Сиямен қапталған қағаз парағы

Бұл суретпен салынған сурет сияқты

Өмірдің әр күнін арнаған суретші

Оның сезімін шынайы деп сипаттауға болады

Және бұл инвестиция әрқашан тер тамшылары болып табылады

Ал, тағдыры құйылған кейіпкердің бетінен көрсетіледі

Қара немесе крус - біз сияқтылардың өмірі

Саналы сөздер көбінесе эмоциямен жасалады

Мен иемденгенімді айтсам, іздеуге және менсінбеуге дайынмын

Күн менің жазған сөздерімді естіді

Мусмус жай ғана намаз оқиды

Желмен бірге шапалақтауды сезініңіз

Мен бұл әнде менмендік көрсеткім келмейді

Бірақ айтыңызшы, бұл салада тағы кім бар?

Антиполонг халқынан бөлек мен оларды пұт тұтамын

Бұл әнімді ешкім сүйемелдемейтін шығар