Tapioca - Francesca Michielin

Ringrazio l’asfalto per ogni salto che mi ha lasciato fare

Ringrazio le gambe le mie e le altre per ogni tuffo al mare

Ringrazio le case anche quelle in affitto che ti sanno ospitare

Dire grazie ogni tanto d’altro canto non si può evitare

Quando la luna si vede di giorno non si può evitare

Come l’estate diventa l’autunno

Sono arrivata qui

Sto bene anche se è lunedì

Sento che respiro l’aria che rigira il mondo come se fosse un’elica

Ringrazio al quartiere per tutte le cose che non mi hai saputo dare

Perchè ciò che non c’era l’ho inventato

L’ho potuto immaginare

Quando non vedi le stelle di giorno non si può evitare

Quando la scuola finisce a giugno

È arrivata domenica

È un coro che canta

Trovarsi a mezzogiorno

Ringrazio ogni cosa

Il profumo del pane dall’altra parte del mondo

Ti dico grazie e suono più forte

E suono ancora più forte

Мен асфальтқа әр секіруім үшін алғыс айтамын

Теңізге әрбір сүңгігенім үшін аяғыма және басқаларға алғыс айтамын

Мен сізді қалай қабылдау керектігін білетін жалға берілетін үйлерге де алғыс айтамын

Екінші жағынан, кейде рахмет айтудан аулақ болу мүмкін емес

Айды күндіз көргенде, оны айналып өту мүмкін емес

Жаз қалай күзге айналады

Мен мұнда келдім

Дүйсенбі болса да жақсымын

Дүниені айналдыратын ауаны әуе винтіндей дем алатынымды сезінемін

Маған бере алмаған нәрселеріңіз үшін маңайдағыларға алғыс айтамын

Өйткені мен жоқ нәрсені ойлап таптым

Мен оны елестете алар едім

Күндіз жұлдыздарды көрмесеңіз, одан құтылу мүмкін емес

Маусым айында мектеп біткен кезде

Жексенбі келді

Бұл ән айтатын хор

Түсте болыңыз

Барлығына алғыс айтамын

Дүниенің ар жағындағы нанның иісі

Мен рахметімді айтып, қаттырақ дауыстап айтамын

Және одан да қаттырақ естіледі