Vida - Fabio Jr.

Pelas ruas da cidade pessoas andam num vai e vem

Não veêm o cair da tarde vão nos seus passos como reféns

De uma vida sem saída vida sem vida mal ou bem

Pelos bancos desses parques, ninguém se toca sem perceber

Que onde o sol se esconde, o horizonte tenta dizer

Que há sempre um novo dia, a cada dia em cada ser

Não é preciso uma verdade nova, uma aventura

Pra encontrar nas luzes que se acendem um brilho eterno

E dar as mãos e dar de si além do próprio gesto

E descobrir feliz que o amor esconde outro universo

Pelos becos, pelos bares pelos lugares que ninguém vê

Há sempre alguém querendo uma esperança, sobreviver

Cada rosto é um espelho de um desejo de ser de ter

Talvez quem sabe por essa cidade passe um anjo

E por encanto abra suas asas sobre os homens

E dê vontade de se dar aos outros sem medida

Қала көшелерімен адамдар алға-артқа жүреді

Олар түс ауа барымталар сияқты қадамдарынан құлағанын көрмейді

Шығу жолы жоқ өмірден, жақсы-жамансыз өмірден

Бұл саябақтардағы орындықтарда ешкім байқамай өзін ұстамайды

Күн қайда жасырса, көкжиек айтуға тырысады

Әр тіршілікте әрқашан жаңа күн, әр күн болатыны

Бұл жаңа шындықты, шытырман оқиғаны қажет етпейді

Мәңгілік жарқылды қосатын шамдардан табу

Және қолды ұстап, қимылдан тыс

Сүйіспеншіліктің басқа ғаламды жасырып жатқанын білу үшін

Аллеялар арқылы, торлар арқылы, ешкім көрмейтін жерлерден

Әрқашан аман қалуды қалайтын біреу бар

Әрбір бет болғысы  мәселенің айнасы                            

Бәлкім, кім біледі, бұл қаладан періште өтер

Сүйкімділікпен ерлерге қанаттарыңызды жайыңыз

Және сіз өзіңізді басқаларға өлшеусіз бергіңіз келеді