Veda - Ezginin Günlüğü

Galata’dan aşağı, yol gider suya vurur

Şu istanbul dediğin, yavrum, koynumda uyur

Asker dizilir asker camlara sardunyayım

Karavana içinde, yavrum, kaynasın canım

Hadi benim istanbul’um

Ben gül idim kurudum

Eller sevdaya düştü

Sen benim yarim oldun, aman

Aynam kırıldı aynam

Yitirdim cemalimi

Sırça kafes içinde, sevsinler hayalimi, aman

Ben de küçücüğidim, evlerin eğlencesi

Hayat bildiğin senin, yavrum, el söylencesi

Pazar kurulur pazar, çarşının arasına

Aşk dediğin satıldı, yavrum, el parasına

Галатадан төмен қарай жол жүріп, суға түседі

Анау сен атаған Ыстамбұл, балам, қойнымда жатыр

Сарбаздар сап түзеді, терезеде солдат, мен гераньмын

Трейлерде, балақай, қайнатыңыз қымбатты

кел менің Стамбулым

Мен раушан болдым

қолдар ғашық болды

Сіз менің жарым болдыңыз, о

Менің айнам сынған

Мен сұлулығымды жоғалттым

Шыны торда менің арманымды жақсы көрсін, о

Мен де кішкентай едім, үйдің қызығы

Өмір сенікі, балақай, қол мифі

Базар орнатылды, базар базардың арасында

Махаббат дегенің сатылды, балақай, бір тиынға