Mosafer - Erfan

ی کار قدیمی

گفتم یکی از شعرای قدیمیم باید تو این البوم باشه

می‌خوام من بگم چند کلمه دلِ کتابم

بازم شب شده غم زده طلسم به خوابم

زندونه رویا ز پشت توری و دوری مهتاب

همواره باعث سکوت و کوریه شب‌هام

بازم ماه کامله شدن ابرا نقره‌ای

ریختم زهره دلمو به سفره ای‌

که دست تک مسافری ازش نمونه

بعد از پوسیدن تن‌ و بدنمم بمونه

میگی‌ چرا مسافر؟

نمی‌شه باشی‌ ثابت؟

نمی‌شه حیاتت بی‌ صدا، بمیری ساکت؟

هم من و هم تو تو مسیره بن‌بست

مسافر زمان و خیال تا لحظه ی خفتن

بازدید تمام عمرت ظرف یه چشمک

چشیدم از این کره ی دَوَران طعم قسمت

پلکات کیپه همن ولی‌ چشم دلت باز

تک لحظه‌ای آشکاراس هر چی‌ راز

میبینی‌ که هر چی‌ ورد رو لب نشسته بود

آتش ابد یا بهشت به اون وابسته بود

کتابه قصّه بود ریشه ای‌ توی حق نداشت

باغبان بی‌ وقفه تو مغزا علف هرزه‌ کاشت

ساقه ی جوونش شده درختی تنومند

برگاش با تنفسی خفه، زمینو در بند

ریشه ی یه سری سنّت‌ها رو باید کند

وگرنه کل عمرت تو یه خواب ناخودآگاه سپری می‌شه

و هیچ وقت هم بیدار نمیشی‌

تنها کسی‌ که میتونه این کارو بکنه خودتی

بیدار شی‌‌ و به آگاهی‌ برسی‌

ای کاش‌ای کاش از این خواب بپّرم

ریشهٔ هزار سالشو با دستام بکّنم

ایست قلب و رکود خون توی رگهام

شده باعثه خفگی، مانعه شیوع حرفام

همه چی‌ سیاه، صدا و سیما قطع

فوّاره خون از مچم پایان و بدنم سرد

بعد از غسل و دعا، کفن سفید و پاک

مثل پیله ابریشمی خفه به زیره خاک

از زمان بی‌ زبونیا لباتو دوختن

آزادی من و تو رو به طمع فروختن

اگه نباشم مدیره روح و نفس خودم

زندگی‌ بی‌ دلیل، نداره فایده بدن

اگه روزی زمانی‌ بخوان با خنجر

بگیرن سخنم و جای پاهام رو از من

با ضربات قطرات خونم رو جدول

میگم قصه ی زندگیمو تا پایان از اول

(می‌) کارم بذره دلمو تو دشت فکرا

از جوی خونم می‌کنم اون جوونه سیراب

آه، اون جوونه سیراب آه، اون جوونه سیراب

از جوی خونم می‌کنم اون جوونه سیراب

Ескі жұмыс

Бұл альбомда ескі ақындардың бірі болуы керек дедім

Мен кітабымның жүрегінен шыққан бірнеше сөз айтқым келеді

Тағы да түн болды, мұңды, ұйқымды емле

Тордың арғы жағындағы арман түрме мен айдың қашықтығы

Ол әрқашан түнде тыныштық пен соқырлықты тудырады

Тағы да ай күміс бұлтқа толы

Мен жүрегімдегі Венераны үстелге құйдым

Бұл жалғыз жолаушының мысалы

Шірігеннен кейін менің денемде қал

Неліктен жолаушы дейсіз бе?

Түзете алмайсың ба?

Сіздің өміріңіз үнсіз, үнсіз өле алмайсыз ба?

Сен де, мен де тығырыққа тірелдік

Ұйықтау сәтіне дейін уақыт пен қиялдың саяхатшысы

Көзді ашып-жұмғанша өмір бойына барыңыз

Мен мына дөңгелек майдың дәмін татып көрдім

Купе де солай, бірақ жүрегің ашық

Әр сәт әр нәрсенің сырын ашады

Барлығы Word бағдарламасында болғанын көруге болады

Мәңгілік от немесе аспан оған тәуелді болды

Кітап хикая болатын, оның түп-тамырында шындық жоқ

Бағбан үнемі миға арамшөптерді отырғызды

Үлкен ағаштың жас сабағы

Барғаш тынысы тарылып, жер және қамауда

Ол бірқатар дәстүрлерді жоюы керек

Әйтпесе, бүкіл өмірің бейсаналық түспен өтеді

Ал сен ешқашан оянбайсың

Мұны өзіңіз жасай алатын жалғыз адам

Объектіні ояту және оны білу

Осы түстен оянсам ғой

Мың жылды қолыммен тамырласам

Жүрек жеткіліксіздігі және менің тамырларымдағы қанның тоқырауы

Бұл сөзімнің таралуына жол бермей, тұншығуды тудырды

Бәрі қап-қара, радио мен теледидар өшірілген

Білегімнен ағып жатқан қан бұлақ таусылып, денем суып кетті

Жуынып, намаз оқығаннан кейін кепен ақ, таза болады

Топырақтың түбіне тұншыққан жібек піллә сияқты

Ежелден ерін тігу

Сені де, мені де ашкөздікпен сату еркіндігі

Өз жанымның, рухымның директоры болмасам

Себепсіз өмір дене үшін пайдасыз

Бір күні وان қанжармен ән салса

Сөзімді қабылдап, орнымды ал

Қанымның тамшыларын дастарханға шашыңыз

Мен өз өмірімді басынан аяғына дейін айтып беремін

(Мамыр) Еңбегім – ой жазығындағы жүрегімнің дәні

Мен сол жігіттің қанын ішемін

О, жас су, анау жас су

Мен сол жігіттің қанын ішемін