Heridas - Dulcamara

Su cuerpo desnudo es su lienzo

Cosecha de heridas y huesos

Antiguos retazos de amarga agonia

No logra recordar

Ni un solo despertar

Sin mordiscos de cuchillas

Que han dejado de sangrar

La muerte

Un arma

Saborea sus entraas

Se arranca la vida sin miedo

Buscando un perdido consuelo

Que calme el dolor

Que traiga el sueo a este tormento

Un corte mas…

La plegaria que nunca olvida…

Sumergida en esta oscuridad

Destrozada…

Consumida…

Una costura

Por cada nuevo

Sol…

Sol…

La blanca luz del alba

Regresa ardiente

Y devuelve el aliento

Y devuelve las sombras que torturan su alma

Su alma…

Su alma…

Оның жалаңаш денесі - оның кенепі

Жаралар мен сүйектерді жинау

Ащы азаптың ежелгі қалдықтары

есіне түсіре алмайды

Бірде оянған жоқ

Пышақ тістемейді

қан тоқтаған

Өлім

Қару

Ішіңізден дәм татыңыз

Өмір қорқынышсыз басталады

Жоғалған жұбаныш іздейді

бұл ауырсынуды басады

Бұл азапқа ұйқы әкел

Тағы бір кесу...

Ешқашан ұмытылмайтын дұға...

Бұл қараңғылыққа батып кетті

сынған…

тұтынылған…

тігіс

әрбір жаңа үшін

Күн…

Күн…

Таңның ақ нұры

ыстық қайтып кел

Және деміңізді қайтарыңыз

Және оның жанын қинайтын көлеңкелерді қайтарады

Оның жаны…

Оның жаны…