Dünya Dönerken - Doğu

Aferin.

Karartın tüm evreni, aferin

Ve katledin, hatta duyulsun tüm evlerin matemi

Bu kadar bencil olma, yükün ne ki sen nesin?

Hislerim kan içinde, böyle büyük değildir Akdeniz

Yıkıldığımı sandığım her vakit devirdim bin asrı

Bugün bi' yüküm yok;

hepsini öldürdüm, bir bir astım

Hiçbir şeyi boşa yaşamadım;

anlatırım, susmam

Kalem bana sadık, eğer yazmıyorsam kusmaz

Her günün gecesinde öldüğümü bilirim aylarca

Tamamen kalkarım ben hislerimde sızı kalmazsa

Ben de bi' şairim eğer kalemi benden almazsan

Bundan da bahsedicem eğer sızıp kalmazsam

Bugün de doldu defterim

Göremedim ya belki de bundandır nefretim

Yıllardır sen deyip çizmek istediğim her resim

Ve bıkmadan çizmek istedim, kırılan her teni

Gerçeği sor, gerçeği vur yüzüme

Sen her şeyi alıp giderken ben kalırım burda

Savaşırım kendimle dünya dönerken

Gerçeği sor, gerçeği vur yüzüme

Sen her şeyi alıp giderken ben kalırım burda

Savaşırım kendimle bi' başıma sönerken

Kalabalık bi' dünya, adımlarım ufak

Önüne hayat diye koyarlar bunu, koşturursun olmaz

Sanki tüm umutlar birer tuzak, tek çıkarın para

Bu yolun yarısı bembeyazken moruk diğer yarısı kara

Sen de aldanırsın buna, sen de kaybedersin bi' gün

Sen de kandırırsın kendini ve de saklanırsın.

Ölüm

Sana da katlanır ve günü gelince hapsolursun.

Toprak

Kana doymaz aslanım ve sen de kaybolursun bi' gün

Bak bana, zehirli meyvelerse kollarımda

Dostlarım yollarında, hayali sırtlarında

Tonla yük omuzlarında yürür gider, hepsi kendi kurallarında

Söyle, hayat mı geçer boş otobüs duraklarında?

Hangi makale yazmış rutubetli duvarları?

Yalanla boyalı yüzler, kaçar hayatın doğallığı

Bıçak sırtı yaralar var, ezberledim kaldırımları

Bir hayalin peşinde ziyan oldu yıllarım

Gerçeği sor, gerçeği vur yüzüme

Sen her şeyi alıp giderken ben kalırım burda

Savaşırım kendimle dünya dönerken

Gerçeği sor, gerçeği vur yüzüme

Sen her şeyi alıp giderken ben kalırım burda

Savaşırım kendimle bi' başıma sönerken

Жарайсың.

Бүкіл ғаламды қара, жарайсың

Ал сен өлтірдің, тіпті барлық үйлердің жоқтауы естілді

Өзімшіл болма, жүгің не, сен несің?

Менің сезімім қанды, Жерорта теңізі емес

Мен құладым деп ойлаған сайын мың ғасырды құлаттым

Менде бүгін жүк жоқ;

Бәрін өлтірдім, бірінен соң бірін іліп қойдым

Мен ештеңені ысырап еткен жоқпын;

Мен сізге айтамын, мен үндемеймін

Қалам маған адал, жазбасам құспайды

Мен айлар бойы күн сайын түнде өлетінімді білемін

Ауырмасам толық тұрамын

Қолымнан қалам алмасаң мен де ақынмын

Егер мен ағып кетпесем, бұл туралы мен де айтамын

Менің дәптерім де бүгін толы

Көре алмадым, жек көретінім де содан шығар

Мен жылдар бойы салғым келетін әр суретті

Ал мен жалықпай сурет салғым келді, әрбір сынған теріні

Шындықты сұра, шындықты бетіме ұр

Сен бәрін алып кеткенше мен осында қаламын

Дүние айналып бара жатқанда мен өзіммен күресемін

Шындықты сұра, шындықты бетіме ұр

Сен бәрін алып кеткенше мен осында қаламын

Мен өз бетіммен шығып бара жатқанда өзіммен күресемін

Толып жатқан дүние, қадамдарым шағын

Олар оны сіздің алдыңызға өмір деп қояды, сіз оны іске қоса аласыз

Үміттің бәрі қақпан, оған ақша керек сияқты

Бұл жолдың жартысы ақ болса, қария, екінші жартысы қара.

Бұған сен де алданып қаласың, сен де бір күні ұтыласың

Сіз де өзіңізді алдап, тығыласыз.

Өлім

Саған да шыдайды, күнің келсе түрмеге түседі.

Топырақ

Менің арыстаным қанға тоймайды, сен де бір күні жоқ боласың

Маған қарашы, құшағымдағы улы жеміс болса

Жолдастарым, қиял арқаларында

Бір тонна салмақ сіздің иығыңызда жүреді, барлығы өз ережелерімен

Айтыңызшы, бос аялдамаларда өмір өте ме?

Қандай мақалада дымқыл қабырғалар жазылған?

Өтірік боялған жүздер, өмірдің табиғилығынан қашады

Пышақ жарақаттары бар, тротуарларды жаттап алдым

Менің жылдарым арман қуып босқа кетті

Шындықты сұра, шындықты бетіме ұр

Сен бәрін алып кеткенше мен осында қаламын

Дүние айналып бара жатқанда мен өзіммен күресемін

Шындықты сұра, шындықты бетіме ұр

Сен бәрін алып кеткенше мен осында қаламын

Мен өз бетіммен шығып бара жатқанда өзіммен күресемін