Мимолетное счастье - Distemper

Лунный свет отражаясь от волн

Разрывал ночную мглу

И прибрежный песок молчал

Вливаясь в тишину

Пляж был пуст

Лишь один я мечтал

Тихо вглядываясь в ночь,

Но лишь твой силуэт предстал

Как все мысли умчались прочь

Как до этого жил, не знаю

Никогда никого не любя

Жизнь казалась цветущим раем

Когда рядом я видел тебя

Мои замыслы стали выше,

А от грусти пропал и след,

Но вчера ты упала с крыши

И тебя больше нет…

Толқындардан шағылысқан ай сәулесі

Түннің қараңғылығын басып өтті

Ал жағалаудағы құм үнсіз қалды

Үнсіздікке түсу

Жағажай бос болды

Бір ғана мен армандадым

Түнге үнсіз қарау

Бірақ тек сіздің силуэтіңіз пайда болды

Қалайша барлық ойлар ұшып кетті

Бұрын қалай өмір сүргенімді білмеймін

Ешқашан ешкімді сүймеу

Өмір құлпырып тұрған жұмақ сияқты көрінді

Жақын кезде мен сені көрдім

Менің ниетім биік

Қайғыдан із жоғалды,

Бірақ кеше сен шатырдан құлап қалдың

Ал сен енді жоқсың...