Город - Distemper

Ты в сумерках смотришь на мокрый асфальт

И, забыв о дожде, отключившись на миг,

Замечаешь лишь блеск разноцветных огней,

Превращающий лужи в волшебный родник.

Лучезарный всплеск и безумных витрин,

Как в запретных мечтах, бросит вызов судьбе,

Сквозь себя пропускаю потоки машин,

Разрушая сознание мне и тебе.

Я люблю этот город хоть он так жесток,

Его мир был подарен с рождения мне.

Средь огромной толпы я здесь был одинок,

И пускай он не тот, каким вижу во сне.

Город!

Я пропитан тобою насквозь.

Даже если с тобою врозь,

Ты всегда у меня внутри.

Город!

В моих венах твои грехи,

В ночь ушедших твоих стихи,

Постаревшие фонари.

Я люблю этот город, таким как он есть,

Его зверский оскал мне до боли знаком,

Повесть улиц его за всю жизнь не прочесть,

Для меня его сущность открылась в другом.

В глубине дивных парков и в клубах ночных,

На огромных проспектах, затертых до дыр,

В дебрях спальных районов, как в джунглях глухих.

В этом городе есть свой особенный мир,

Праздник музыки вечно: и ночью, и днем,

Посторонняя жизнь не доходит сюда.

Мы с тобою давно в этом мире живем,

А кому-то в него не попасть никогда.

Город!

Я пропитан тобою насквозь.

Даже если с тобою врозь,

Ты всегда у меня внутри.

Город!

В моих венах твои грехи,

В ночь ушедших твоих стихи,

Постаревшие фонари.

Слева и справа город поет,

Эти звуки по праву ловит народ,

Пора тебе услышать тоже,

Головой и кожей

Их переварить и в ритме города полный вперед.

Немного дудок, немного баса,

Я не могу прожить без музыки и часа,

Я спать ложусь и просыпаюсь с этой песней,

Намного интересней быть с тобою вместе.

Город!

Я пропитан тобою насквозь.

Даже если с тобою врозь,

Ты всегда у меня внутри.

Город!

В моих венах твои грехи,

В ночь ушедших твоих стихи,

Постаревшие фонари.

Сіз ымыртта дымқыл асфальтқа қарайсыз

Жаңбырды ұмытып, бір сәтке сөніп,

Сіз тек түрлі-түсті шамдардың жарқырауын байқайсыз,

Шалшықтарды сиқырлы бұлаққа айналдыру.

Жарқыраған шашырау және ессіз дүкен терезелері,

Тыйым салынған армандардағыдай, тағдырға қарсы болады,

Мен көліктердің ағынын өзімнен өткіземін,

Менің және сенің санасын бұзу.

Мен бұл қаланы өте қатал болса да жақсы көремін

Оның әлемі маған туғаннан бері берілді.

Үлкен тобырдың арасында мен жалғыз болдым,

Түсімде көретін адамым болмасын.

Қала!

Мен саған сіңіп кеттім.

Сенен бөлек болса да,

Сіз әрқашан менің ішімдесіз.

Қала!

Күнәларың тамырымда,

Өткен өлеңдерің түнде,

Ескі шамдар.

Мен бұл қаланы сол қалпында жақсы көремін

Оның қатыгез күлкісі маған өте таныс,

Оның көшелерінің тарихын өмір бойы оқи алмайсың,

Мен үшін оның мәні басқада ашылды.

Ғажайып саябақтардың тереңдігінде және түнгі клубтарда,

Тесіктерге дейін тозған үлкен даңғылдарда,

Саңыраулар джунглиіндегі сияқты ұйықтайтын аймақтардың жабайы жерлерде.

Бұл қаланың өзіндік әлемі бар,

Музыка мерекесі мәңгілік: түнде де, күндіз де,

Бөтен тіршілік бұл жерге жетпейді.

Сен екеуміз бұл дүниеде ұзақ өмір сүрдік,

Және оған ешкім ешқашан кірмейді.

Қала!

Мен саған сіңіп кеттім.

Сенен бөлек болса да,

Сіз әрқашан менің ішімдесіз.

Қала!

Күнәларың тамырымда,

Өткен өлеңдерің түнде,

Ескі шамдар.

Оңды-солды қала ән салады

Бұл дыбыстарды халық дұрыс қабылдайды,

Сізге де тыңдайтын уақыт келді

бас және тері

Оларды қорытып, қала ырғағында толық жылдамдықпен алға ұмтылыңыз.

Кішкене құбыр, кішкене бас

Мен музыкасыз және бір сағатсыз өмір сүре алмаймын,

Мен ұйықтап, осы әнмен оянамын,

Сізбен бірге болу әлдеқайда қызықты.

Қала!

Мен саған сіңіп кеттім.

Сенен бөлек болса да,

Сіз әрқашан менің ішімдесіз.

Қала!

Күнәларың тамырымда,

Өткен өлеңдерің түнде,

Ескі шамдар.