Relics - Despite Exile

Siren,

My screams lose themselves amidst the raging storm

I have been following your swinging tail

Diving into the hazard from which we’re born

I was bound to be another failed commander

I led my fleets towards this dead end

Do you recall me, fighting for a lost cause?

I have been trying to recompose the sound of your voice

I built the constellations I was searching for

In order to govern this unrelenting flood

And discover the cliffs where you went singing your grief

Now, as the depths swallow me down

I can still hold on to your fading grace

As a feather hanging in the balance

just for an instant that I must try to condense

I’m holding the dices in my hand

My fist is tight while everything falls apart

You fled away staring at the ruins before you

Buried underneath the crumbs of our shattered history

You will keep existing as the allegory

of what we could have been

Now the time has come for me to dissolve

Leaving the world to the mercy

of your silver and gold

Siren,

My screams lose themselves amidst the raging storm

I have been following your swinging tail

Diving into the hazard from which we’re born

Even if your light abandons the world of men

You will forever be the mark of what we cannot amend

I could never abolish the chance of finding you again

The dices are thrown.

Сирена,

Менің айқайларым қатты дауылдың арасында жоғалады

Мен сенің құйрығыңды аңдыдым

Біз туылған қауіпке сүңгу

Мен тағы бір сәтсіз командир болатынмын

Мен парктерімді осы өліге апарды

Жоғалған іс үшін күрескен мені есіңізде ме?

Мен сіздің дауысыңыздың дыбысын қайталауға тырыстым

Мен іздеген  шоқжұлдыздарды                                                  құрдым

Осы су тасқынын басқару үшін

Қайғыңызды жырлап барған жартастарды табыңыз

Енді                                                   |

Мен сенің өшіп бара жатқан рақымыңды әлі де ұстай аламын

Тепе-теңдікте ілулі тұрған қауырсын сияқты

Жай ғана мен конденсациялауға тырысуым керек

Мен сүйектерді қолымда ұстаймын

Менің жұдырығым қатты бәрі құлап жатыр

Алдыңыздағы қирандыларға қарап қашып кеттіңіз

Тарихымыздың қирандыларының астында көмілген

Сіз бар алгория ретінде сақтайсыз

біз не болуы мүмкін едік

Енді менің ерітетін кез келді

Дүниені мейірімге қалдыру

 күміс пен алтыныңыздан

Сирена,

Менің айқайларым қатты дауылдың арасында жоғалады

Мен сенің құйрығыңды аңдыдым

Біз туылған қауіпке сүңгу

Тіпті сіздің нұрыңыз ерлер әлемін  тастап кетсе де

Сіз мәңгі біз түзете алмайтын белгісі боласыз

Мен сізді қайта табу мүмкіндігін ешқашан жоя алмас едім

Сүйектер лақтырылады.