Inconsolable - Cristian Castro

El espejo no miente

Mis ojos están de luto

Mi amor se volvió impaciente

Frente a tus contados minutos

Lloré por ti

Una eterna tormenta

Probé el sabor de la desconfianza

Quedaron sin pagar tantas cuentas

Tu corazón hoy dice no

Me hieres, me pesas

Me ahogas, me dueles

Me dejas

Mas solo que el viento golpeando una puerta

Que ninguna llave abrirá jamás

Mas abandonado que la mirada

De un ciego perdido en la oscuridad

Mas gris que un invierno sin primaveras

Mas roto que un barco en la tempestad

Sin alma y sin fe, me siento caer

No puedo vencer, a lo inevitable

Inconsolable

Nos callamos las risas

Dejamos de ser felices

Ahorramos tantas caricias

Y las cubrimos de cicatrices

Que voy a hacer

Bajo la luna llena

Si solo me he dedicado a amarte

Ninguna noche vale la pena

Tu corazón hoy dice no

Me hieres, me pesas

Me ahogas, me dueles

Me dejas

Mas solo que el viento golpeando una puerta

Que ninguna llave abrirá jamás

Mas abandonado que la mirada

De un ciego perdido en la oscuridad

Mas gris que un invierno sin primavera

Mas roto que un barco en la tempestad

Sin alma y sin fe, me siento caer

No puedo vencer, a lo inevitable

Inconsolable

Porque si te marchas y no aceptas quejas

Sabes que me matas y me dejas

Inevitable, inconsolable

Se me ha perdido en la oscuridad

Un invierno sin primavera

Sin alma y sin fe en la tempestad

No puedo, vence lo inevitable

Inevitable, inconsolable…

Mas solo que el viento golpeando una puerta

Que ninguna llave abrirá jamás

Mas abandonado que la mirada

De un ciego perdido en la oscuridad

Mas gris que un invierno sin primavera

Mas roto que un barco en la tempestad

Sin alma y sin fe, me siento caer

No puedo vencer, a lo inevitable

Inconsolable, inconsolable

Айна өтірік айтпайды

көзім мұңда

Менің махаббатым шыдамсызданды

Бірнеше минуттарыңыздың алдында

Мен сен үшін жыладым

мәңгілік дауыл

Мен сенімсіздіктің дәмін таттым

Олар сонша шот төлемей қалды

Бүгін сенің жүрегің жоқ дейді

сен мені ренжіттің, мені ауырлаттың

сен мені суға батырдың, сен мені жараладың

Сен мені таста

Есікті қаққан желден де жалғыз

Ешбір кілт ешқашан ашылмайды

Көрінгеннен гөрі тасталған

Қараңғыда жоғалған соқыр адам туралы

Көктемсіз қыстан сұрғылт

Дауылдағы кемеден де көп сынған

Жансыз және сенімсіз, мен өзімді құлап жатқандай сезінемін

Мен жеңе алмаймын, сөзсіз

Жұбату мүмкін емес

Біз күлкілерді жауып тастадық

біз бақытты болуды тоқтатамыз

Біз көптеген еркелетуді сақтаймыз

Ал біз оларды тыртықтармен жабамыз

Мен не істеймін

толық ай астында

Тек сені сүюге арнасам

ешбір түннің құны жоқ

Бүгін сенің жүрегің жоқ дейді

сен мені ренжіттің, мені ауырлаттың

сен мені суға батырдың, сен мені жараладың

Сен мені таста

Есікті қаққан желден де жалғыз

Ешбір кілт ешқашан ашылмайды

Көрінгеннен гөрі тасталған

Қараңғыда жоғалған соқыр адам туралы

Көктемсіз қыстан сұрғылт

Дауылдағы кемеден де көп сынған

Жансыз және сенімсіз, мен өзімді құлап жатқандай сезінемін

Мен жеңе алмаймын, сөзсіз

Жұбату мүмкін емес

Өйткені сіз кетіп қалсаңыз және шағымдарды қабылдамайсыз

Сіз мені өлтіріп, тастап кеткеніңізді білесіз

болмай қоймайтын, жұбатпайтын

Мен қараңғыда адасып қалдым

Көктемсіз қыс

Дауылда жансыз, сенімсіз

Мен еріксіз жеңе алмаймын

Еріксіз, еріксіз…

Есікті қаққан желден де жалғыз

Ешбір кілт ешқашан ашылмайды

Көрінгеннен гөрі тасталған

Қараңғыда жоғалған соқыр адам туралы

Көктемсіз қыстан сұрғылт

Дауылдағы кемеден де көп сынған

Жансыз және сенімсіз, мен өзімді құлап жатқандай сезінемін

Мен жеңе алмаймын, сөзсіз

жұбатпайтын, жұбатпайтын