Rainman - Cooper

De pie bajo la lluvia veo el mundo girar

mas rápido que ayer.

Y mientras la tormenta empapa mi soledad

sonrío sin querer.

Hoy presiento que algo bueno esta al caer.

Mojado y en silencio veo gente correr,

murmuran sobre mi.

Se esconden en los soportales sin entender

por que al llegar abril

yo me empeño en ver las nubes desde aquí.

Y aquí están, por fin,

aquí están, por fin …

Dos mil gotas de lluvia acarician mi piel,

calmando mi ansiedad.

Y borran de mis labios frases tristes

que ya no voy a pronunciar.

Desde ahora nada puede salir mal.

Aquí están, por fin,

aquí están, por fin …

Rompe la tormenta y la calma siempre llega detrás,

calma para mi alma que no quiere mojarse ya mas,

nunca mas …

El aire va inundando la ciudad con su olor

a asfalto y humedad.

Y se evaporan los recuerdos de un tiempo gris

que llega a su final.

Aquí están, por fin,

aquí están, por fin …

Rompe la tormenta y la calma siempre llega detrás,

calma para mi alma que no quiere mojarse ya mas,

nunca mas …

El aire va inundando la ciudad con su olor

a asfalto y humedad.

Y se evaporan los recuerdos de un tiempo gris

que llega a su final.

Yo sabia que tenia que pasar.

De pie low la luvia әлемнің айналуын көреді

бірақ айерден жылдамырақ.

Ал дауыл менің жалғыздығымды сіңіріп жатқанда

Мен байқамай күлемін.

Бүгін бір жақсы нәрсенің құлағалы тұрғанын сеземін.

Моджадо және үнсіз біз жүгіріп бара жатқан адамдарды көреміз,

олар мен туралы күңкілдейді.

Түсініксіз сопорталдарға тығылсаңыз

неге барлық llegar сәуір

Мен бұлттарды осы жерден көруге тырысамын.

Y aquí están, por fin,

міне, ақыры...

Жаңбырдың мың тамшысынан acarician mi тері,

менің уайымымды тыныштандыру.

Y borran de mis labios қайғылы сөйлемдер

бұл мен айтпаймын.

Бұдан былай ештеңе дұрыс болмайды.

Міне, ақыры,

міне, ақыры...

Дауылды бұзыңыз және тыныштық әрқашан артта қалады,

Сені можарғысы келмейтін жаным үшін тыныштал, бірақ,

ешқашан бірақ...

Ауа қаланы өз бояуымен басып жатыр

асфальт және ылғалдылық.

Ал сұр заманның естеліктері буланып кетеді

бұл оның соңына жетеді.

Міне, ақыры,

міне, ақыры...

Дауылды бұзыңыз және тыныштық әрқашан артта қалады,

Сені можарғысы келмейтін жаным үшін тыныштал, бірақ,

ешқашан бірақ...

Ауа қаланы өз бояуымен басып жатыр

асфальт және ылғалдылық.

Ал сұр заманның естеліктері буланып кетеді

бұл оның соңына жетеді.

Оның өтуі керек екенін білдіңіз.