Breathe - Jonathan Young, Caleb Hyles

Little hands, they grab at something

Someone dearly, looking for control

We come into this being knowing nothing

Screaming, crying, ungs searching for life

The search for purpose almost guaranteed

As we learn survival inevitably

So what to do with all our quite spells?

Our sanctuary, or our private hell

It’s not a thing we see, perhaps a state of being

Or nothing at all

Can we find it with what little time that we have left?

Can we reconcile the wasted days we won’t get back?

If life was meant to be together then, just maybe

Not forever, we could stay like this

Could I find it in the middle of a storm of lies?

Could I find it in the iris of another’s eyes?

Or should I «seize the day»?

«Ignore the pain, and come what may»

The world cannot find my peace

And I begin to feel the expectations drown

As the voices tell me what to value now

My identity can’t sift through everything

If I am anything, then I choose nothing

Maybe there’s a one who’ll let me grow in time

Can a person really live though they will die

I think we need to breathe

The trauma deep inside, it begs the question

All these questions, what now is the goal?

So even though the shadow proves the sunshine

Why must it shine?

Shine even at all?

Where does this thing called dread, come from to leave me dead

Is it my will to survive?

Or does it remind me, that though our future’s bleak

I am not the author

It’s not a thing we see, perhaps a state of being

Or nothing at all

Can we find it with what little time that we have left?

Can we reconcile the wasted days we won’t get back?

If life was meant to be together then, just maybe

Not forever, we could stay like this

Could I find it in the middle of a storm of lies?

Could I find it in the iris of another’s eyes?

Or should I «seize the day»?

«Ignore the pain, and come what may»

The world cannot find my peace

And I begin to feel the expectations drown

As the voices tell me what to value now

My identity can’t sift through everything

If I am anything, then I choose nothing

Maybe there’s a one who’ll let me grow in time

Can a person really live though they will die

I think we need to breathe

Кішкентай қолдар, олар бір нәрсені ұстайды

Біреу қымбатты, бақылауды іздейді

Біз бұл болмысқа ештеңе білмей келеміз

Айғайлап, жылап, өмір іздеген ынжықтар

Мақсатты іздеу дерлік кепілдендірілген

Біз сөзсіз өмір сүруді  үйренеміз

Ендеше, біздің барлық керемет сиқырларымызбен не жасауға болады?

Біздің қасиетті жеріміз немесе жеке тозақымыз

Бұл біз көріп тұрған нәрсе емес, мүмкін болмыс күйі

Немесе мүлдем ештеңе

Бізде аз                                                                                                                                                                                                                                                                                    бол

Қайтып келмейтін бос өткен күндерді татуласамыз ба?

Егер ол кезде өмір бірге болатын болса,                                 болатын  болған  болса    болса   мүмкін                             болған болса    болған  болуы  болса                      болатын болса   болса  мүмкін

Мәңгі емес, осылай қалуымыз мүмкін

Мен оны өтірік дауылының ортасында таба аламын ба?

Мен оны басқаның көз көзінің көз көзінен таба аламын ба?

Әлде                                  күнді |

«Ауруды елеме, не болса да болады»

Әлем менің тыныштығымды таба алмайды

Мен күтулердің суға кеткенін   сезінемін

Дауыстар маған қазір нені бағалау керектігін айтады

Менің жеке басымның бәрін араластыра алмайды

Мен бір нәрсе болсам    ештеңені  таңдамаймын

Уақыт өте келе өсуге мүмкіндік беретін біреу бар шығар

Адам өлсе де өмір сүре ала ма?

Тыныс алуымыз керек деп ойлаймын

Ішіндегі жарақат, бұл ​​сұрақты тудырады

Осы сұрақтардың барлығы, енді мақсат не?

Көлеңке күн сәулесін дәлелдесе де

Неліктен ол жарқырауы керек?

Тіпті жарқырайсыз ба?

Бұл қорқыныш деген нәрсе қайдан, мені өлі қалдыру үшін

Менің тірі қалу еркім бола ма?

Әлде болашағымыздың бұлыңғыр екенін еске салады ма

Мен автор емеспін

Бұл біз көріп тұрған нәрсе емес, мүмкін болмыс күйі

Немесе мүлдем ештеңе

Бізде аз                                                                                                                                                                                                                                                                                    бол

Қайтып келмейтін бос өткен күндерді татуласамыз ба?

Егер ол кезде өмір бірге болатын болса,                                 болатын  болған  болса    болса   мүмкін                             болған болса    болған  болуы  болса                      болатын болса   болса  мүмкін

Мәңгі емес, осылай қалуымыз мүмкін

Мен оны өтірік дауылының ортасында таба аламын ба?

Мен оны басқаның көз көзінің көз көзінен таба аламын ба?

Әлде                                  күнді |

«Ауруды елеме, не болса да болады»

Әлем менің тыныштығымды таба алмайды

Мен күтулердің суға кеткенін   сезінемін

Дауыстар маған қазір нені бағалау керектігін айтады

Менің жеке басымның бәрін араластыра алмайды

Мен бір нәрсе болсам    ештеңені  таңдамаймын

Уақыт өте келе өсуге мүмкіндік беретін біреу бар шығар

Адам өлсе де өмір сүре ала ма?

Тыныс алуымыз керек деп ойлаймын