Amaneció - Boikot

Amaneció de barro en mi colchón,

no sé cómo seguir despierto.

En el desván de mi soledad

recuerdos que me dicen que no estamos muertos.

Quiero encontrar una forma de expresar tantas cosas que puedan cambiar.

No volveré, sé que seré parte de la tierra en que te amé.

Mi diginidad, mi identidad, sólo soy esclavo de tu voluntad.

Soy yo y no hay dios a quien pedir perdón.

Soy yo, solo soy esclavo de tu voz.

Amaneció otro día sin tu voz.

No sé cómo seguir viviendo.

Quieren separar el grano de la espiga.

No cortarán la rosa sin clavarse sus espinas.

Quiero encontrar una forma de expresar tantas cosas que puedan cambiar.

No volveré.

Sé que seré parte de la tierra en que te amé.

Dime si ves en esta oscuridad, ya no quedan piedras donde tropezar.

Soy yo y no hay dios a quien pedir perdón

Soy yo, solo soy esclavo de tu voz

Qué me has hecho,

ya no siento,

Ya no pienso…

Ол менің матрасымда балшықтан оянды,

Мен қалай сергек болуды білмеймін.

Жалғыздығымның шатырында

менің өлмегенімізді айтатын естеліктер.

Мен өзгеретін көптеген нәрселерді білдірудің жолын тапқым келеді.

Қайтпаймын, сені сүйген жердің бір бөлшегі болатынымды білемін.

Абыройым, болмысым, Өз еркіңе ғана құлымын.

Бұл менмін, кешірім сұрайтын құдай жоқ.

Бұл менмін, мен сенің дауысыңның құлымын.

Дауыссыз тағы да таң атты.

Мен қалай өмір сүретінімді білмеймін.

Олар дәнді масақтан ажыратқысы келеді.

Тікенін тесіп кетпей, раушан гүлін кеспейді.

Мен өзгеретін көптеген нәрселерді білдірудің жолын тапқым келеді.

Мен қайтып келмеймін.

Мен сені сүйген елдің бір бөлігі болатынымды білемін.

Маған айтыңызшы, егер сіз мына қараңғылықта көрсеңіз, енді сүрінетін тас жоқ.

Бұл менмін, кешірім сұрайтын құдай жоқ

Бұл менмін, мен сенің дауысыңның құлымын

Маған не істедің,

Мен енді сезбеймін,

Мен енді ойламаймын...