Solo - Abel Pintos

Arde el cielo en tus manos

Quemas tan despacio mis sentimientos

Que no distingo si estoy muriendo

O estoy volviendo a nacer en esta mezcla de placer

Y de dolor, si sé que no te tengo

Me das tu cuerpo y tu pasión pero jamás tendré tu corazón

Porque tu vida ya tiene dueño

Aunque seas tan lejana

No puedo dejarte, si yo te amo

Prefiero esto a no tener nada

Debo dejar de preguntar «¿qué voy hacer?», cuando no estás

Y disfrutar esto que siento ahora

Emborracharme de tu piel en este frío cuarto de un hotel

Donde eres mía por una hora

Pero te vas de aquí

Y yo me quedo así

Sangrando mi espíritu en un papel

Bebiendo el vino de la soledad

Sabrá mi tiempo de transcurrir

Pero de olvidarte jamás sabrá

Calla el beso sin tus labios

En cada regreso que trae el viento

Desoja olvidos mi pensamiento

Tu sombra busco en la pared

Y no descubro amanecer

Cuando tu ausencia vive en mi silencio

Me ahoga el frío, el ardor y este roció en mi habitación

Donde agoniza mi desconsuelo

Vuela libre lo pasado

Otra luna escribe lo que soñamos

Entre lo absurdo y lo imaginario

En un instante de pasión nos despojamos del dolor

Y del secreto donde nos amamos

El mundo es solo una ilusión como un milagro sin explicación

Entristecido si nos dejamos

Pero te vas de aquí

Y yo me quedo así

Sangrando mi espíritu en un papel

Bebiendo el vino de la soledad

Sabrá mi tiempo de transcurrir

Pero de olvidarte jamás sabrá

Қолдарыңызда аспан жанып тұр

Сезімімді баяу күйдірдің

Өліп бара жатқанымды ажырата алмаймын

Әлде мен осы ләззат қоспасына қайта тудым ба?

Егер менде сенің жоқ екеніңді білсем, азаптан

Сіз маған денеңізді және құмарлықыңызды бересіз, бірақ менде ешқашан сіздің жүрегіңіз болмайды

Өйткені сіздің өміріңіздің иесі әлдеқашан бар

Сіз соншалықты алыс болсаңыз да

Мен сені сүйсем тастап кете алмаймын

Мен мұны ештеңе болмағаннан артық көремін

Сіз болмаған кезде «мен не істеймін?» деп сұрауды тоқтатуым керек

Ал қазір сезінгенімнен ләззат ал

Осы салқын қонақүй бөлмесінде теріңізге мас болыңыз

бір сағатқа сен менікісің

Бірақ сен осы жерден кетесің

Ал мен осылай қала беремін

Қағазда рухымды қандырып

Жалғыздық шарабын ішу

Сіз менің уақытымның өтетінін білесіз

Бірақ ұмыту ешқашан білмейді

Калла, сіздің ерніңізсіз сүйіңіз

Жел әкелген әрбір қайтаруда

Менің ойымнан арыл

Мен қабырғадан сенің көлеңкеңді іздеймін

Ал мен таңды ашпаймын

Сенің жоқтығың менің үнсіздігімде өмір сүргенде

Мен бөлмемдегі суықтан, күйіктен және осы спрейден тұншығып жатырмын

мұңым ауыратын жерде

өткенді босатыңыз

Басқа ай біз армандаған нәрсені жазады

Абсурд пен қиялдың арасында

Құмарлықтың бір сәтінде біз ауырсынудан құтыламыз

Және бір-бірімізді жақсы көретін құпия туралы

Әлем түсініксіз ғажайып сияқты жай ғана иллюзия

кеткеніміз өкінішті

Бірақ сен осы жерден кетесің

Ал мен осылай қала беремін

Қағазда рухымды қандырып

Жалғыздық шарабын ішу

Сіз менің уақытымның өтетінін білесіз

Бірақ ұмыту ешқашан білмейді