Tosca, S. 69, IGP 17, Act II: "Vissi d'arte, vissi d'amore" (Tosca, Scarpia) - Carlo Felice Cillario, Maria Callas, Джакомо Пуччини

Vissi d’arte, vissi d’amore,

non feci mai male ad anima viva!

Con man furtiva

quante miserie conobbi aiutai.

Sempre con fè sincera

la mia preghiera

ai santi tabernacoli salì.

Sempre con fè sincera

diedi fiori agl’altar.

Nell’ora del dolore

perchè, perchè, Signore,

perchè me ne rimuneri così?

Diedi gioielli della Madonna al manto,

e diedi il canto agli astri, al ciel,

che ne ridean più belli.

Nell’ora del dolor

perchè, perchè, Signor,

ah, perchè me ne rimuneri così?

Өнермен өмір сүрдім, махаббатпен өмір сүрдім,

Мен ешқашан жанды ауыртпадым!

Ұры адаммен

Қаншама қасіреттерге көмектескенімді білдім.

Әрқашан шынайы сеніммен

менің дұғам

ол киелі шатырларға көтерілді.

Әрқашан шынайы сеніммен

Мен құрбандық үстеліне гүл бердім.

Ауырсыну сағатында

Неге, неге, Тәңірім,

неге маған олай қайтарасың?

Мен Мадоннаның зергерлік бұйымдарын мантияға бердім,

мен жұлдыздарға, аспанға ән бердім,

кім әдемі күледі.

Ауырсыну сағатында

неге, неге, мырза,

а, неге маған олай төлейсің?