Abschied - Nico

Seinem geiste bekenne ich mich

Ein sehnen verzehret sein schönes gesicht

Das ermattet von güte beschattet allmächtig ist

Sein körper bewegt sich nicht

Im traume sich endlich sein

Zwingen vergiþt

Den heulenden jubel erkenne ich nicht

Der mir den heiligen frieden zerbricht

Sein schweigender mund, seine schlafende brust

Harren zärtlich der süþen lust

Sein Körper bewegt sich nicht

Im traume sich endlich sein

Zwingen vergiþt

Мен оның рухын мойындаймын

Сағыныш оның сұлу жүзін жейді

Жақсылықтан шаршаған сол құдіретті

Оның денесі қозғалмайды

Ақыры арманда бол

Күш ұмытады

Мен айқайлаған шаттықты танымаймын

Менің қасиетті тыныштығымды кім бұзады

Оның үнсіз аузы, ұйықтап жатқан төсі

Тәтті құмарлықты күтіңіз

Оның денесі қозғалмайды

Ақыры арманда бол

Күш ұмытады