Snowfall - Winterhorde

High mountain snow inhales smoke

There thousand years on a burning cross

Spreading its wrath upon the licking fire

Cancer on the earth is tearing it from inside

Through storm and snow!

Through the world demise!

Lucifer, guide our way!

Through cursed fields of reality

Mourning (sic) star — be my light!

We are the elders on suicide session

Sarcastic orbiters of streaming aggression

Prophets of destiny, watching mankind

Desolation

The magic of this world is dead…

My soul I won’t bother to keep

It’s lost many ages ago

My body I’ll serve the altar of sin

I may find my peace in the high mountain snow

There comes the storm!

A black hole in the sky instead of sun

New coming dark upon the feasting flesh on earth

New era when the night is on the throne

And winds of north will ride the cliffs and fields

And lick them to the bone

«Clouds come, clouds go, and the World is sleeping eternally

No more suffering, no war, just never-ending serenity

But the One whose soul will never rest, is wandering alone

Through darkness, snow and ever frost he’s searching for his home

He calls his brothers no one there, the enemies are dead

He calls the gods but the astral domes are high to hear the prayers…»

Биік таудағы қар түтінін жұтады

Жанып тұрған айқышта мың жыл

Жалаған отқа қаһарын шашу

Жердегі қатерлі ісік оны іштен алып тастайды

Дауыл мен қар арқылы!

Әлемнің жойылуы арқылы!

Люцифер, жолымызды көрсет!

Шындықтың қарғыс  өрістері арқылы

Қайғылы (жұлдыз) - менің нұрым бол!

Біз                                                               өз-өзіне                                                                                    

Агрессияның саркастикалық орбиталары

Тағдырдың пайғамбарлары, адамзатқа қарап

Қаңғыру

Бұл дүниенің сиқыры өлді…

Менің жанымды сақтауға жаман болмаймын

Ол көп ғасырлар бұрын жоғалған

Менің денем күнәнің құрбандық үстеліне қызмет етемін

Мен өз тыныштығымды биік таудағы қардан таба аламын

Дауыл келеді!

Күннің орнына аспандағы қара тесік

Жер бетіндегі мейрамға толы жаңа қараңғылық

Тақта түн орнаған жаңа дәуір

Ал солтүстіктен соғатын желдер жартастарды және егістік алқаптарды соғады

Және оларды сүйекке дейін жағыңыз

«Бұлттар келеді, бұлттар кетеді, Әлем мәңгілік ұйықтап жатыр

Бұдан былай қайғы-қасірет, соғыс жоқ, жай ғана тыныштық болмайды

Бірақ жаны тыныштық таппайтын, жалғыз адасып жүр

Қараңғыда, қарда және аязда ол өз үйін іздейді

Ол жерде бауырларын ешкім демейді, жаулары өлді

Ол құдайларды шақырады, бірақ астральды күмбездері дұғаларды есту үшін биік…»