Unseen, Unknown - Waterhouse

I remember the day all too well

When upon some fresh Hell I stumbled

I feel the numb and see the black like it was only yesterday

Blood, blood

There should have been blood

And I cried out to my God above

I cried out to no avail

Her body was still

Her face was pale

And her hands were so cold

I looked at her body and the story it told

My father was nowhere to be found

When I discovered my mother stretched out across the ground

No, there was no sign of life anywhere in sight that day

And all around me all God’s people say

«Truly, truly, there is coming a day

When miseries like crowns you’ll surrender

You’ll someday learn all of all you’ve endured»

And when they speak, they all sound so sure

It’s sickening to listen to the distant voices say the same empty words

Because I’ve heard it all before

Empty words won’t bring that late woman back from the floor

They won’t change the dark nothing that lies beyond the door

They sure as Hell won’t play me for a fool anymore

No, no, murderer, he murdered her

I shall curse the day I ever opened my eyes

You know nothing’s like I thought it would be

I always look to the future, but I could never see

And now as things as meaningless as time pass

I go on to see the world as through dimly lit brass

You know nothing’s like I thought it would be

I always look to the future, but I could never see

And now as things as meaningless as time pass

I go on to see the world as through dimly lit brass

You know nothing’s like I thought it would be

I always look to the future, but I could never see

And now as things as meaningless as time pass

I go on to see the world as through dimly lit brass

You know nothing’s like I thought it would be

I always look to the future, but I could never see

And now as things as meaningless as time pass

I go on to see the world as through dimly lit brass

Stop

I can’t think with all the voices

And you’d say I have a choice, but we both know I’m his son

No one escapes we all fall into place

Prone to wander

My father is just another reflection

Perfection is such a distant thing

His is one of the voices, but I’m not listening

I hear echos of oceans and seas and drowning

But nothing of what happens in between

And nothing’s as it seems

For man is blind to the unseen

I’d give anything to forget the day I saw that horrid seen

I die inside

Every time I recall the life draining from her face

You and I are just the same

You and I are just the same

You and I are just the same

You and I are just the same

You and I are just the same

You and I are just the same

You and I are just the same

You and I are just the same

Мен күнді жақсы есімде сақтаймын

Жаңа тозаққа келгенде мен сүріндім

Мен  еңіреп, қараны кеше күндей көремін

Қан, қан

Қан болуы керек еді

Мен жоғарғы Құдайыма жалбардым

Мен болмады айқайладым

Оның денесі тыныш еді

Оның беті бозарып кетті

Оның қолдары өте суық болды

Мен оның денесіне және ол айтқан оқиғаға қарадым

Менің әкем табылмады

Мен анам жерге созылып жатқанын анған кезде

Жоқ, сол күні еш жерде тіршілік белгісі байқалмады

Менің айналамдағы барлық Құдайдың адамдары айтады

«Шынымен, келе жатқан күн бар

Тәждер сияқты қайғы-қасірет сіз берілесіз

Бір күні шыдағандарыңыздың барлығын       үйренетін боласыз»

Олар сөйлегенде, бәрі соншалықты сенімді

Алыстағы дауыстардың бірдей бос сөздерді айтып жатқанын  тыңдау жарайды

Себебі мен мұның барлығын бұрын естігенмін

Бос сөз марқұм әйелді еденнен қайтармайды

Олар есіктің сыртындағы қараңғы ештеңені өзгертпейді

Олар бұдан былай мені ақымақ ретінде ойнамайтынына сенімді

Жоқ, жоқ, қанішер, ол оны өлтірді

Мен көзімді  ашқан күнді қарғаймын

Сіз ештеңе мен ойлағандай болмайтынын білесіз

Мен әрқашан болашаққа қараймын, бірақ мен ешқашан көре алмадым

Енді уақыт өте келе мағынасыз

Мен әлемді күңгірттенген жезден көремін

Сіз ештеңе мен ойлағандай болмайтынын білесіз

Мен әрқашан болашаққа қараймын, бірақ мен ешқашан көре алмадым

Енді уақыт өте келе мағынасыз

Мен әлемді күңгірттенген жезден көремін

Сіз ештеңе мен ойлағандай болмайтынын білесіз

Мен әрқашан болашаққа қараймын, бірақ мен ешқашан көре алмадым

Енді уақыт өте келе мағынасыз

Мен әлемді күңгірттенген жезден көремін

Сіз ештеңе мен ойлағандай болмайтынын білесіз

Мен әрқашан болашаққа қараймын, бірақ мен ешқашан көре алмадым

Енді уақыт өте келе мағынасыз

Мен әлемді күңгірттенген жезден көремін

Тоқта

Мен барлық дауыспен ойлай алмаймын

Сіз менің таңдауым бар деп айтасыз, бірақ мен оның ұлы екенімді екеуміз де білеміз

Ешкім қашып құтылмайды, біз бәріміз орынға түсеміз

Кезбеуге  бейім

Менің әкем - бұл жай ғана рефлексия

Мінсіздік - бұл алыс нәрсе

Оның бірі - дауыстардың бірі, бірақ мен тыңдамаймын

Мен мұхиттар мен теңіздердің жаңғырығы мен суға батып бара жатырмын

Бірақ арасында болатын ештеңе болмайды

Және ештеңе сияқты емес

Өйткені адам ғайыптан соқыр

Мен сол қорқынышты күнді ұмыту үшін барымды берер едім

Мен іштей өлемін

Әр кезде оның жүзінен су ағып жатқан өмірі есіме түседі

Сіз және мен дәл солай

Сіз және мен дәл солай

Сіз және мен дәл солай

Сіз және мен дәл солай

Сіз және мен дәл солай

Сіз және мен дәл солай

Сіз және мен дәл солай

Сіз және мен дәл солай