Настроі - Vuraj

Ёсьць настроі… А ў іх — пералівы.

Ёсьць часіны — здаюцца сном.

Толькі той на сьвеце шчасьлівы,

Хто ўзімку жыве, як вясной!

Я стаю адзінокі на полі,

Ціха сыплецца золкаў пясок…

Распрануўся вецер — і голы

Па ральлі — у карагодны скок!..

Дуб гальлё пабялелае зьвесіў,

I ня ведаю — можа, ува сьне

Паваліўся зялёны месік

На калені ў срэбны сьнег…

Вецер шэпча ліхія пагрозы —

Колькі злосьці… Куды ж яе дзець?..

Прытулілі б мяне вы, марозы,

Да асмужаных бельлю грудзей!..

Я раздумаў — ня вылью сьлязамі,

За мяне — хай скрыгоча зіма…

Ой ты, замець, сівая замець,

Прыгажэй за цябе — няма!..

Көңіл-күйлер бар... Ал олардың толып кетуі бар.

Бір сәттер бар - олар арман сияқты көрінеді.

Дүниеде біреу ғана бақытты,

Қыста көктемдегідей кім өмір сүреді!

Мен далада жалғыз тұрамын

Күлді құм үнсіз түсіп жатыр...

Желмен шешінген - және жалаңаш

Митингте – таудан секіруде!..

Емен ағарған өтін іліп қойды,

Білмеймін – түсінде шығар

Жасыл месик құлады

Күміс қарда тізе бүгіп...

Жел зорлық-зомбылықты сыбырлайды -

Қанша ашуланшақ... Қайда барады?...

Құшақтайсың ба, аяздар,

Зығырмен боялған төске!..

Мен бұл туралы ойладым - көз жасымды төкпеймін,

Мен үшін қыс сықырласын...

О, сен қар адамсың, сұр қар адамсың,

Сізден әдемі ешкім жоқ!